Uit Peter Buwalda’s Plekgrens

“Nee, zeg ik, het gaat er nu over dat Johnson (LB) als kleuter voortdurend wegliep van de boerderij van zijn ouders.”

“Aart Staartjes, zegt Suzy, deed dat ook. Die bonden ze als kind aan een touw aan een paal. Anders bleef hij niet op zijn plek.”

“Ziedaar de kracht van grote literatuur. ’s Lezers horizonten breken open en de geest wiekt naar heerlijke nieuwe werelden, te beginnen bij Sesamstraat. Via LBJ hebben we het inmiddels over het leven en je plek in de wereld.”

VolksKrant 19 juni 2015

Dylan Thomas: Als een jonge hond

Beste (Bob) Dylan-liefhebbers, ik wil hier een lans breken voor de man waaraan Bob Dylan zijn artiestennaam heeft te danken: de dichter uit Wales; Dylan Thomas.

In een antiquariaat in Haarlem trof ik zijn werk: “Als een jonge hond” aan. Originele Engelse titel: Portrait of the artist as a young dog. Een uitgave in de reeks Zwarte Beertjes uit 1967. Speciaal omdat het werk vertaald werd door Hugo Claus zelve.

Maar nu: Thomas beschrijft hier de voorvallen uit zijn kinder- en jeugdjaren in Wales. En doet dat op onnavolgbare wijze. In een taal die eerder poëtisch dan prozaïsch is. Niet gek dat de dichtkunst zijn grootste faam zou worden.

Getroffen werd ik vooral door het verhaal over zijn grootvader. De jonge Thomas slaapt voor het eerst bij zijn grootvader. Die wordt ’s nachts geplaagd door nachtmerries. “Zijn stem klonk zeer jong en luid en zijn tong met de krachtige hoeven veranderen zijn slaapkamer in een wijde prairie”, aldus de jonge Dylan.

De volgende morgen zit grootvader in rouwpak aan het ontbijt. Dylan en zijn opa gaan uit wandelen. “We kwamen door een woud dat vol duiven zat, hun vleugels braken de twijgen, toen ze naar de boomtoppen vlogen. (..) “Moest je die ouwe vogels horen ’s nachts, je zou mij komen wakker maken en vertellen dat er paarden in de bomen zaten.”

Op de voorlaatste dag van zijn vakantie bij opa gaan beiden naar het kerkhof kijken en naar de zee. “Grootvader stopte bij het kerkhof en wees over het ijzeren hek naar de engelachtige grafstenen en de armoedige houten kruizen. “Het heeft geen zin om daar te liggen”, zei hij.”

Op de laatste dag zit opa niet aan het ontbijt. “Een warme wind waaide uit de zomerwindstreek; een morgenmist klom uit de grond en vlotte tussen de bomen en verborg de luide vogels; in de mist en de wind vlogen mijn keien licht als hagelstenen in een wereld die op zijn kop stond. De morgen ging voorbij zonder dat er één vogel viel.”

Als de jonge Thomas zegt dat hij op zoek is naar opa, komt hij er achter dat zijn opa gezien is met fantasievest aan, hoed op en met zwarte tas onder zijn arm. Het dorp is in rep en roer want dat is niet normaal. Het halve dorp gaat op zoek naar opa. De jonge Dylan gaat mee. Op de brug naar Carmarthen vinden ze hem.

“En waar ga jij heen, vertel dat eens, met je oude, zwarte tas?” Grootvader zei: “Ik ben op weg naar Llangadock om er begraven te worden.” “Maar je bent toch nog niet dood. Dai Thomas.” Grootvader dacht een ogenblik na en dan zei hij: “Het heeft geen minste zin om dood te liggen in Llanstephan. In Llangadock is de grond lekker ruim, je kan er je benen uitrekken zonder dat ze in de zee belanden.”

Laatste zin van het verhaal: “Maar grootvader bleef stevig op de brug staan en klemde zijn tas tegen zijn ribben, en staarde naar de vloeiende rivier en de hemel, als een profeet die geen twijfel kent.”

Daarom dus!

Dylan Thomas

Lois Mailou Jones

Lois Mailou Jones (November 3, 1905 – June 9, 1998) was an artist who painted and influenced others during the Harlem Renaissance and beyond, during her long teaching and artistic career. Jones was the only African-American female painter of the 1930s and 1940s to achieve fame abroad, and the earliest whose subjects extend beyond the realm of portraiture. She was born in Boston, Massachusetts and is buried on Martha’s Vineyard in the Oak Bluffs Cemetery.

Mailou Jones Mailou Jones6 Mailou Jones5 Mailou Jones4 Mailou Jones3 Mailou Jones2

Archibald John Motley Junior

Archibald John Motley, Junior (October 7, 1891, New Orleans, Louisiana – January 16, 1981, Chicago, Illinois) was an African-Americanpainter. He studied painting at the School of the Art Institute of Chicago during the 1910s, graduating in 1918. He is most famous for his colorful chronicling of the African-American experience during the 1920s and 1930s, and is considered one of the major contributors to the Harlem Renaissance, or the New Negro Movement, a time in which African American art reached new heights not just in New York but across America. He specialized in portraiture and saw it “as a means of affirming racial respect and race pride.

archibald motley archibald motley2

Painting titled "Barbecue"by Archibald Motley, Jr. ; 1960

Painting titled “Barbecue”by Archibald Motley, Jr. ; 1960

archibald motley4 archibald motley5 archibald motley6

Melig zijn

Ik kan ook melig zijn:

Rozen verwelken

En schepen vergaan

Dus ligt niet melken

Maar doe er wat aan.

Coos Neetebeem

of:

Spiegeltje, spiegeltje

Hoe ik mijn haar ook kam, bij kaars- of neon-licht,

Wat er ontstaat is nooit een eigentijds gezicht.

Levi Weemoedt

of:

Versje dat ik toch maar niet in een poëziealbum heb gezet

Je vader trekt flessen

Je moeder schaatst scheef

Maar jij blijft mijn vriendje

zo lang als ik leef.

Cees Buddingh’

Rachel Glass: The Domestic Aviary

Over de fascinatie met andermans woonruimte. Soms heb je dat wel eens: je betreedt de woonruimte van een ander en ziet meteen een heel ander leven voor je. De fantasie slaat op hol. Je ziet een ander leven voor je of hoe je je eigen leven anders kunt inrichten. En dan komen de verhalen over die bestaande of totaal verzonnen plekken. Een Frans appartement met uitzicht op een rumoerige straat? Het appartement aan de Ramblas, Barcelona met zicht op de dansschool aan de overkant, waar de stelletjes moeite doen om elkaar en de dans onder de knie te krijgen? Het huisje in de hellende straat in het Portugese Palmela waarvoor het enige dorpsmeisje zat met blauwe ogen? Vlakbij het plein waar ’s avonds het leven begint en de kinderen tot 11 uur rondspoken? Over dat idee bestaat een mooi boek: Elegant als een egel van Muriel Barbery.

Het idee ontstond om een fotoserie te zoeken die over interieurs gaat. Liefst van een Britse fotograaf. The Domestic Aviary is een serie van de Ierse fotografe Rachel Glass. Let op: ze fotografeerde gevederde vrienden in de kamers van hun baasje. Spot de vogel!

Rachel Glass – The Domestic Aviary1 Rachel Glass – The Domestic Aviary3 Rachel Glass – The Domestic Aviary5 Rachel Glass – The Domestic Aviary6 Rachel Glass – The Domestic Aviary7 Rachel Glass – The Domestic Aviary8

Ik geef niet om rijm. Zelden..

Ik geef niet om rijm. Zelden Ziet men twee gelijke bomen naast elkaar. Ik denk en schrijf zoals de bloemen kleur hebben Maar minder volmaakt in mijn uitdrukkingswijze Want mij ontbreekt de goddelijke eenvoud Van alleen mijn buitenkant te zijn.

Ik kijk en ben bewogen, Bewogen zoals water stroomt wanneer de bodem helt En mijn poëzie is zo natuurlijk als wanneer een wind gaat waaien…

Alberto Caeiro (heteroniem van Fernando Pessoa)

ongedateerd

Vertaling: August Willemsen