De Tachtigjarige: Het Wilhelmus

De precieze ontstaansdatum en de tekstdichter van het Wilhelmus zijn niet bekend. De meeste bewijzen voor de tekstdichter wijzen naar Filips van Marnix van Sint-Aldegonde, maar sluitend zijn de bewijzen niet.

Het Wilhelmus werd geschreven op de melodie van een Frans lied dat de Hugenoten gebruikten. Die melodie werd aangepast door Adriaen Valerius. Deze nam die nieuwe versie op in zijn Nederlandsche Gedenk-Clanck (1626).

Het Wilhelmus werd razend populair omdat het bekend werd als het Geuzenlied. De vijftien coupletten vormen een naamdicht. De eerste letters van elk couplet vormen de naam Willem van Nassov.

In 1572 werd het Wilhelmus gezongen door een soldaat op de stadsmuur van Haarlem. Prompt werd zijn been er af geschoten met een kanonschot afkomstig van de Spanjaarden.

In diezelfde periode (1565-1574) werd in Amsterdam een schepeling (matroos) veroordeeld wegens het zingen van het Wilhelmus toen hij de kerk verliet.

Het zingen van ons volkslied was in de Tachtigjarige oorlog nog een daad van verzet.

Bron: Roel Tanja – Een korte geschiedenis van De Tachtigjarige Oorlog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s