Frédéric Bazille: La Toilette

Bazille_La_Toilette

La Toilette is een kunsthistorisch cliché, maar niet zo, niet op deze manier. De compositie is beheerst en de wijze van schilderen is weliswaar meesterlijk, maar traditioneel. Toch, er is iets met dat meisje niet pluis.

Het schilderij vangt haar tussen jeugd en volwassenheid, op de overgang van gedweeë onschuld naar uitdagend autonoom onderzoek. Haar blik verenigt de in zichzelf gekeerde contemplatie met de reeds genomen beslissing die ergens in de orde van grootte van you ain’t see nothing yet moet liggen. Het is, andermaal achteraf beschouwd, een wrede streek van het lot dat juist Bazille in 1870, aan de vooravond van de doorbraak van het echte Impressionisme, de geest gaf.

Michael Zeeman: Tussen zeeën bloemen gaat het schilderen schuil, Over het Impressionisme, 13 mei 1994

Fredrico Winer: Ultra Distancia

Fredrico Winer is Argentijn en mateloos geobsedeerd door luchtfotografie in alle soorten en maten. Met Google Maps en View zijn daar nog een aantal mogelijkheden bijgekomen. Wat hem fascineert? De gebouwde omgeving. Hoe wij het landschap, de stad, het eiland, het vliegveld, de parkeerplaats vorm geven. En hoe dat er dan van een afstand uitziet. Dat laat hij ons zien. Kijk mee en verwonder je.

Federico Winer ultra distancia

Federico Winer ultra distancia2

Federico Winer ultra distancia3

Federico Winer ultra distancia4

Federico Winer ultra distancia5

Federico Winer ultra distancia6

K.Schippers: woorden

Ik was al een eind op weg in zijn boek Poeder en Wind. Geen gemakkelijk boek. Veel duiding, veel gissen, veel gedachtenstromen en veel woorden. Woorden die me gingen opvallen. K.Schippers bedenkt ze waar jezelf bij staat: neusdriehoekje, wegwiekritme, hapergevoel, heuvelvouw, wervelwaaier, weggeefkwartje, halfbedrog, verzitgeluid, persoonsvraag, restwoede, zeurgenot, schaduwwijsheid, vlektypografie. Zoek ik ze op, vind ik ze niet. Het zijn samengestelde woorden, die hun betekenis ontlenen aan de zin waarin ze staan. Vaak is het gissen naar de betekenis. Maar ik vermoed dat ik begrijp wat ze betekenen. Mijn invulling. Dat is wat dit boek me brengt. Wonderlijk na zo’n 190 bladzijden…

poeder en wind

Neruda 91: het motregent tijd

motregen

Als motregen bedekt ons onze leeftijd, – de tijd is onophoudelijk en dor, – een veer van zout beroert je aangezicht, – een vochtplek heeft mijn kleren aangevreten:

de tijd kan niet mijn handen onderscheiden – of een vlucht sinaasappels in de jouwe : – het leven steekt met sneeuw en pikhouweel: – jouw leven dat mijn eigen leven is.

Mijn leven dat ik jou gaf raakt vervuld – van jaren, als de omvang van een tros. – De druiven zullen teruggaan naar de aarde.

Zelfs daarbeneden blijft de tijd bestaan, – die wachtend, regenend over het stof, – zelfs de afwezigheid nog uit wil vagen.

Vilhelm Hammershøi: Deense Vermeer

Vilhelm Hammershøi (Kopenhagen, 1864 – 1916) was een kunstschilder uit Kopenhagen, Denemarken. Hij schilderde portretten, architectuur, landschappen en interieurs en is vooral bekend van zijn donkere portretten en zijn zacht getinte interieurs.

In 1891 trouwde hij met Ida Ilsted, de zuster van een collega, met wie hij tot zijn dood in 1916 samen bleef. Ida komt veelvuldig in zijn schilderijen voor, in de interieurscenes en portretten waar hij haar vaak op de rug afbeeldde.

Zijn palet bestaat altijd uit een harmonieuze combinatie van grijstinten, van zacht zwart tot wit, geaccentueerd door iets warmere tinten. Zijn interieurs van de 1880s laten zien dat hij een meester was van de overgang van intens zwart naar helder licht. Hammershøi wordt ook wel de Deense Vermeer genoemd, vanwege zijn beeldopbouw, licht en perspectief.

Andrés Wertheim: museum ghosts

Andrés Wertheim werd in 1962 in Buenas Aires, Argentinië geboren. Studeerde fotografie en trok de wijde wereld in om plaatsen en mensen te fotograferen.

In Museum Ghosts onderzoekt Wertheim de interactie tussen in het museum vertoond werk en haar publiek. ‘Als het publiek naar kunstwerken kijkt, lijkt het soms of het vertoonde werk terug kijkt. De spanning tussen realiteit en fictie, tussen vertoond werk en haar publiek, is waar ik me op focus. Ik zoek de theatrale sensatie en probeer een nieuw soort dimensie toe te voegen door werk en kijker over elkaar heen te leggen.’ Zie hieronder de voorbeelden van zijn inspanningen.

Andrés Wertheim

Andrés Wertheim2

Andrés Wertheim3

Andrés Wertheim4

Gottfried Benn: Nur zwei Dinge

Gottfried Benn (Mansfeld, 1886 — Berlijn, 1956) was een Duits schrijver en dichter, en als zodanig een belangrijke vertegenwoordiger van het expressionisme.

gottfried benn

Zijn eerste gedichtenbundel, Morgue, over het Parijse lijkenhuis, vond een controversieel onthaal: Benn gaf in zijn poëzie zeer plastische beschrijvingen van dood en verval, die niet door iedereen werden gewaardeerd.

Benn werd een gezaghebbend dichter, die talloze essays en redevoeringen schreef, waaronder een over Stefan George, die in 1933 overleed. Met George had Benn de strikte scheiding tussen kunst en de wereld gemeen. Geïnspireerd door de ‘irrationele’ psychologieën van onder andere Jung zocht hij heil in de scheppingskracht van de kunstenaar. Hij had een voorkeur voor zelfstandige figuren, die zich weinig aantrokken van sociale conventies.

De oplossing voor het probleem van de teloorgang van de cultuur school volgens Benn in het nationaal-socialisme. Hij sloot zijn slecht draaiende artsenpraktijk in 1934, in het volste vertrouwen dat de machtsovername door de NSDAP het volk zou verenigen tot iets ‘hogers’, dat zonder de lastige en teleurstellende plichtplegingen van de democratie zou kunnen en ruimte zou laten voor de ultieme artistieke expressie. Benns ontnuchtering kwam echter snel toen de nazi’s zijn verzamelde gedichten fel bekritiseerden. Teneinde zich tegen meer kritiek in te dekken, nam hij dienst bij de Wehrmacht. Benn kreeg in 1938 een publicatieverbod (door de Nazi’s) opgelegd en hield zich tijdens de Tweede Wereldoorlog gedeisd.

Na de Tweede Wereldoorlog publiceerde Benn zijn autobiografie, Doppelleben, waarin hij verantwoording aflegt over zijn strikte scheiding tussen ‘Benn de kunstenaar’ en ‘Benn de militair.’ Benn was een overtuigd cultuuraristocraat, zij het dat Benn het estheticisme losliet ten voordele van de rauwe expressiekracht. Zijn elitaire instelling die hem tot een flirt met het nazisme had verleid, deed hem ook streven naar de ‘totale kunst’. Het ging Benn om een absolute cultus van de kunst, die politiek-ideologisch volstrekt onverschillig diende te blijven.

Waar de jonge Benn een „medicynicus“ werd genoemd, handelde zijn latere lyriek over de problematiek van de kunst in de moderne wereld; een wereld waarin geen afstanden, afzondering en expressiviteit meer bestaan in een taal, die is uitgehold en afgevlakt. Benns oeuvre wordt hogelijk gewaardeerd om zijn poëtische zeggingskracht; zijn persoonlijk-politieke opvattingen hield hij steeds strikt gescheiden van zijn kunst en zijn vanuit zijn optiek irrelevant.

Nur zwei Dinge

Durch so viel Formen geschritten, – durch Ich und Wir und Du, – doch alles blieb erlitten – durch die ewige Frage: wozu?

Das ist die Kinderfrage. – Dir wurde erst spät bewusst, – es gibt nur eines: ertrage – -ob Sinn, ob Sucht, ob Sage – – dein fernbestimmtes: Du musst.

Ob Rosen, ob Schnee, ob Meere, – was alles erblühte, verblich, – es gibt nur Zwei Dinge: die Leere – und das gezeichnete Ich.

Humor? Erik van Muiswinkel

Wilt U de Vader, kies dan een 1. Wilt U de Zoon, kies dan een 2. Bent U geïnteresseerd in een geil gesprekje met de Heilige Geest…

Mijn broer Maurits kan namelijk niets. Hij heeft eerst de havo doorlopen, toen ie eraf kwam was ie twintig , daarna ging ie – ik meen in Zwolle – naar de Academie voor Subsidie in Woord en Gebaar. Daar is ie na een jaar afgetrapt, omdat ie zelfs voor hun begrippen te weinig uitvoerde, en toen won ie met een vriendinnetje een of ander… cabaretfestival! Als ik mij een voorstelling van de hel maak, schiet mij direct het woord ‘cabaretfestival’ te binnen. Gek is dat.

Onze wereld is de beste van alle mogelijke werelden … Het meisje dat leuk een liedje kan zingen verdient tien keer zoveel als het meisje dat dag in dag uit bejaarden verzorgt. De man die goed tegen een leren bal kan schoppen verdient vijf keer zoveel als de man die elke dag kinderen leert lezen en schrijven. En qua salaris gaan er drie ministers van Economische Zaken in één divisiemanager Benelux bij de Shell.

David Flores: iconen in glas-en-loodstijl

David Flores wordt in 1972 in het Amerikaanse Californië geboren. Na zijn studie in graphic design beweegt hij zich in de skateboard-scene. Hij werkt voor skateboard magazines, maakt illustraties en schilderijen, niet zelden ook op muren. Het zijn vaak iconische figuren: van Moeder Teresa tot Pablo Picasso, van Salvador Dali tot Mickey Mouse. Zijn stijl lijkt erg op glas-in-lood. Is mozaïek-achtig. De portretten zijn opgebouwd uit segmenten.

Inmiddels zijn de werken in verschillende vormen verkrijgbaar: van bewerkte foto’s tot speelgoedpoppen. Zoals wel vaker en van andere gehaaide kunstenaars bekend, heeft Flores zijn stijl inmiddels behoorlijk vermarkt.

david flores

david flores2

david flores3

david flores4

david flores5

david flores6