Over smaak: Frans Kellendonk

Het is zaterdagavond. Etenstijd. Geuren wakkeren de trek aan. Een biertje als aperitief. En ondertussen Mystiek Lichaam van Frans Kellendonk. Als aperitief? Dan een alinea die de leeshonger aanwakkert. Lees zelf:

Hij was achter in de twintig toen hij naar New York was gekomen. Hij geloofde in de gezondheid van zijn smaak en meende er groots werk te kunnen verrichten. Maar hij had al snel ontdekt dat smaak overbodig was geworden in de hemel der ideeën. Smaak heeft de pad die naar de weegbree kruipt wanneer hij door een spin gebeten is. Smaak leidt het varken naar de truffel, de misselijke hond naar het gras, de bizon over duizenden mijlen naar de zoutsteen. Smaak heeft de zwaluw die de blindheid van haar jongen wil genezen en vanzelf de weg vindt naar het sap van de stinkende gouwe. Smaak is weten wat goed voor je is, maar op de steenrots waar de hoogmoed zijn kerk had gebouwd waren alle functies van het instinct uitbesteed aan specialisten en hun technologie. In plaats van hersens hadden de rotsbewoners micro-elektronica, in plaats van papillen diëtisten, in plaats van gezondheid een medische wetenschap en wat ze mooi moesten vinden werd voor hen uitgemaakt door de kunsthandel.

madonna in de kerk Jan van Eyck

Madonna in de kerk, Jan van Eyck, 1439 ‘Bewijs van goede smaak, schilderij der schilderijen’, aldus 1 van de hoofdpersonages, Leendert Gijselhart, uit Mystiek Lichaam.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s