Tijd en Ruimte: een vierde dimensie

de goya en de tijd

Francisco de Goya: de tijd verslindt haar kinderen

Twee schilderijen en een muziekstuk: wat is hun relatie? Dat ze zich bezighouden met tijd en ruimte.

De Goya schilderde een gruwelijk beeld van Kronos (zoon van hemel en aarde) die zijn eigen kinderen verslindt en daarmee de tijd laat beginnen.

Joseph Haydn’s 101-ste symfonie staat bekend als de klok-symfonie. Het stuk werd in 1793 of 1794 geschreven door de Oostenrijkse componist in Engeland, na twee bezoeken aan London. Het publiek was enthousiast over deze symfonie en gaf al snel de bijnaam: kloksymfonie aan het stuk. Men vond de delen waarin fagot en strijkers tegen elkaar opgaan, op het tikken  van de klok lijken.

dali en de tijd

Salvador Dalí: het uiteenvallen van de volharding van de herinnering

De slappe klokken in het schilderij van Dalí zijn een verbeelding van de betrekkelijkheid van tijd. Een verwijzing naar de theorieën van Albert Einstein en zijn relativiteitstheorie. In het werk van Einstein was Dalí nogal geïnteresseerd. Dalí verbeeldt dat tijd alle betekenis moet verliezen. De weke klokken tegenover de enige in tact gebleven klok (linksonder), die echter weer door mieren bezet wordt = vuilnis = vergankelijkheid.

 

 

Een gedachte over “Tijd en Ruimte: een vierde dimensie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s