Koos Schuur: Wubke Bos

Wubke Bos

Mijn zoon is dood! ’s Morgens wil ik hem wekken / en eensklaps weet ik weer: mijn zoon is dood!/ ’s Middags als ik de tafel wil dekken, / staat op het tafelkleed: mijn zoon is dood! / Wanneer ik met de buurvrouw ga praten / zeggen hun woorden mij: mijn zoon is dood! / en in de winkelruiten in de straten / spiegelt zich dit alleen: mijn zoon is dood! / Waarom bracht men hem niet thuis zonder benen / of zonder armen of zonder verstand? / Waarom moest hij zich voor dit nachtwerk lenen, / waarom niet Sipko Hut of Eljo Lant? / En moet ik trots zijn omdat hij gevallen / is voor zijn land? Ach, onverstand en waan! / Was hij de lafste maar geweest van allen, / wat ging hèm deze domme oorlog aan?

Uit: Koos Schuur, Gedichten 1940-1960, Bezige Bij Amsterdam, 1963

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s