Nieuwsgier: Henk J.A. Hofland

Ik ben een leeuw en voel me nauw verwant aan mijn soortgenoten. Leiders met natuurlijk gezag: loyaal, dominant en met verantwoordelijkheidsgevoel. Ik herken ze van verre. Zoals H.J.A. Hofland, Henk (dit voor mijn zoon).

In de week waarin we afscheid moeten nemen van de Britten (of wat daar nog van over is). Zij kozen (nogal on-Brits) voor terug kruipen in de schulp, xenofoob en angstig voor samenwerking; moest ik ook horen dat H.J.A. Hofland niet meer onder ons is. En dat is een gemis. Een persoonlijkheid met een kenmerkend stemgeluid en een blik op de micro- en macrowereld om hem heen, die mij aansprak, me raakte. Henk was een life-time companion. Hij was er altijd. Tot aan zijn dood. Zijn laatste schrijfsel werd een dag voor zijn dood gepubliceerd.

hja hofland

Henk Hofland met Cees Nooteboom en Remco Campert. Foto: Vincent Metzel

Henk is in de stoffelijke zin niet meer onder ons, maar gelukkig is zijn werk er nog. Op jacht naar bijzondere boeken voor weinig, kwam ik vandaag een roman van Hofland tegen: Man van zijn Eeuw, heet het werk, verschenen in 1993. Uit dat boek wil ik citeren omdat mijn oog viel op een alinea waarin het over nieuwsgierigheid gaat. Want Hofland werd geroemd, juist om zijn nieuwsgierigheid. Die eigenschap wens ik mijzelf toe, tot het eind van mijn dagen.

Nieuwsgierigheid is een eigenschap van mensen die denken dat ze nog een ontelbaar aantal dagen voor de boeg hebben; nieuwsgierigheid vreet door het rouwfloers als een mot met een lege maag. Ik liet me niet onbetuigd.

Uit: Man van zijn eeuw, De Bezige Bij, Amsterdam, 1993

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s