Componist Alkan: een beetje vreemd

Charles Valentin Morhange, gewoonlijk Alkan genoemd, werd in het Parijse ‘Quartier du marais’ geboren op 30 november 1813. Als zesjarige werd Alkan toegelaten tot het Conservatorium in de pianoklas van Zimmermann. Op elfjarige leeftijd kreeg hij er de eerste prijs piano. Een heus wonderkind.
De jonge Alkan oogstte succes op concerten in het Conservatorium, in de ‘salons’, en in Londen. Al in 1828 werden zijn eerste composities uitgegeven. De aanwezigheid van tal van (piano)virtuozen in Parijs zette hem er toe aan zich op het onderwijs en de compositie toe te spitsen. Net als Chopin vreesde hij het publiek. Hij was mensenschuw en deze karaktertrek nam alleen maar toe bij deze vrijgezel. De geboorte van een onwettige zoon (Eraïm Miriam, Delaborde geheten) en zijn mislukte poging om Zimmermann op te volgen aan het Conservatorium, legden een zware last op hem.

Alkan bleef tot 1873 als componist werkzaam. In omvang kan zijn oeuvre vergeleken worden met dat van Chopin: 76 opusnummers, een twintigtal afzonderlijke werken, transcripties, een trio, een sonate voor cello en piano, een ‘Grand Duo’ voor viool en piano en een aantal vocale werken, waaronder de merkwaardige ‘Treurmars voor de dood van een papegaai’. Alkan was sterk geboeid door de piano met pedaal, waarvoor hij belangrijke en originele werken schrijft zoals ‘Bombardon Carillon’.

Alkan was een zonderling, zowel in zijn oeuvre als in zijn levenswandel. Hij nam steeds precies om tien uur afscheid van zijn vrienden en woonde in een flat van twee verdiepingen om niet gestoord te worden door buren, en om ongewenste bezoekers te kunnen ontlopen.

Ondanks dat Alkan steeds meer leefde in zelfgekozen afzondering, trad hij opnieuw op tussen 1873 en 1880 in een jaarlijkse cyclus ‘Six petits concerts‘ in de Salle Erard. In werkelijkheid waren het concerten waarop J.S.Bach, Scarlatti, Händel en Rameau evenals Beethoven, Mendelssohn, Chopin, Schumann werden vertolkt. Als intermezzo speelde Alkan eigen werken.

Alkan, die in de vergetelheid raakte, is op een eenzame en raadselachtige manier om het leven gekomen. Men heeft beweerd dat hij verpletterd werd onder zijn bibliotheek terwijl hij de Talmud aan het zoeken was. In feite had hij al een zwakke gezondheid en zou men hem gevonden hebben “in de keuken, het gezicht tegen de grond, met een zware paraplubak boven op hem”. Regelmatig onderhevig aan duizeligheid zal hij geprobeerd hebben zich aan dit zware meubel vast te klampen. Hij stierf op 30 maart 1888 en werd op 1 april begraven in aanwezigheid van een viertal vrienden.

Bron: componisten.net

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s