De landschappen van Jan Mankes: poëtisch en precies

Jan Mankes (1889 – 1920) is niet oud geworden maar hoe spijtig is dat! Hij leidde een teruggetrokken bestaan en schilderde vooral zijn omgeving: landschappen, dieren en mensen. Dat deed hij met precisie en met een poëtische blik. Zijn werken maken een verstilde indruk. Luchten en licht zijn diffuus. Ik moet altijd aan mist denken als ik zijn landschappen zie. Het werk heeft een licht onwerkelijke sfeer terwijl je toch naar de afbeelding van zijn werkelijkheid kijkt.

Als je naar Mankes’ werk kijkt, zie je door een venster een andere tijd: Nederland, het Nederlands landschap van 100 jaar geleden. Geen auto’s, nauwelijks een mens. Akkers, slootjes, bomenrijen en velden met kleurige bloemen. Idyllisch. Maar ik zie ook aanzetten tot experiment. Bijvoorbeeld hoe de bomen neergezet zijn als een soort flosdraadjes die aan het pluizen gaan. Of de prachtige kleurcombinaties die naar bloembedden verwijzen. Dat lijkt meer op impressie dan expressie. Je ziet het talent, de wil naar meer en het kunnen. Het mocht niet zo wezen. Gelukkig hebben we zijn schilderijen!

jan-mankes-1jan-mankes-2jan-mankes-3jan-mankes-4jan-mankes-5jan-mankes-6

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s