Vader en zoon Blaschka blazen zeedieren leven in

blaschka-glas-zeefauna-3

Vader Leopold (1822 -1895) en zoon Rudolf (1857 – 1939) Blaschka waren afkomstig uit het Tsjechische Bohemen, maar vestigden hun naam in het Duitse Dresden. Het waren glasblazers en ze werden beroemd vanwege hun glas geblazen modellen van bloemen en zeedieren.

In onze geschiedenis kennen we tijden van jagen en tijden van verzamelen. Ik zit nog steeds in die laatste fase. Ik verzamel en heb bewondering voor soortgenoten die hetzelfde doen. Vader en zoon Blaschka leken me ook verzamelaars. Maar het waren vooral meesters in de glasblaas-kunst.

Vader Leopold viel op jeugdige leeftijd op als creatief en kunstzinnig. In zijn familie was het glasblazen alom. Hij groeide op met familieleden die glasornamenten maakten en glazen ogen. Zelf ontwikkelde Leopold een techniek die het mogelijk maakte heel precies en gedetailleerd met glas te werken.

In 1853 vertrok de jonge Leopold naar de VS, na het overlijden van zijn vader en moeder. Onderweg naar Amerika kregen de varenden te maken met een periode van twee weken windstilte. De zeilboot waarmee ze vaarden, lag stil en Leopold doodde de tijd met het bestuderen en tekenen van zeedieren. Met name de doorzichtige varianten want die deden hem aan glas denken.

Terug in Dresden vergat hij die periode want het gewone glasblaas-werk nam veel tijd in beslag. Bovendien wilde hij zijn zoon Rudolf de fijne kneepjes van het vak bijbrengen. Ondertussen bekwaamden de twee, bij wijze van hobby, zich in het maken van glazen bloemen, waar vraag naar bleek te zijn. Ze konden in dat werk hun technisch kunnen en vernuft kwijt. Het werk werd opgepikt door onder andere de Franse prins Camille de Rohan. Hij bestelde een serie orchideeën van glas. Deze prins was zo onder de indruk dat hij de resultaten wilde delen met de buitenwereld. Een tentoonstelling in Praag volgde en die trok ook wetenschappelijke belangstelling.

Professor Ludwig Reichenbach van de Universiteit Dresden meldde zich. Deze was zeer onder de indruk van het glaswerk, maar uitte snel een wens: konden de Blaschka’s ook 3-d modellen van zeedieren maken? De vraag sloot aan bij wat vader Leopold ooit in het verleden al gedaan had: de getekende modellen van zijn reis naar Amerika konden worden overgezet naar glazen resultaten. En ziedaar: een historische collectie was geboren.

Rudolf heeft nog tot op hoge leeftijd glasmodellen van planten en zeedieren gemaakt voor allerlei wetenschappelijke instituten. Helaas waren er geen na- en opvolgers en is er daarna nooit meer op een dergelijk niveau gewerkt aan glas-sculpturen naar hun natuurlijke voorbeeld. Dat maakt wel dat we met de nalatenschap van de Blaschka’s iets unieks in handen hebben gekregen. De resultaten zijn nog met enige regelmaat te zien. In 2016 nog in het Harvard Museum of Natural History.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s