Vázquez Díaz: met mezelf aan zee

paarsblauwe zee

Voor hem de zee, onaanraakbaar, paarsblauw

Met mezelf aan zee

De zee kan er niet in, / kan vandaag zichzelf niet in, / en ongetwijfeld is het mijn schuld. / Grimmige dreiging, stiltegezwel, spiegel, / waarin de afgrond zichzelf aangaapt. / Een jongen, alleen, hurkt / vlak bij de zee-oever, praat in zichzelf / of misschien tegen de keien. Kijk uit, jongen. / Voor hem de zee, onaanraakbaar, paarsblauw / als het oog van een wild dier. / De zee wacht, gespannen (het is mijn schuld); / de jongen hoeft er maar in te stappen / en ze zou overstromen, plots / zou ze alle havens opslokken. / Kijk uit, jongen, kijk uit! De zee kan / zichzelf niet in, en het is mijn schuld! / De jongen draait zich om en ziet me. / Ik kijk hem strak aan, hij kijkt naar mij / zonder zijn ogen neer te slaan. / Hij glimlacht.

René Vázquez Díaz (1952), Cubaans

Vertaling Stefaan van den Bremt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s