Dieren: de geit

goat

De geit

Ik heb met een geit gepraat. / Natgeregend en verlaten, / vastgebonden, moegegraasd, / stond ze in een wei te blaten.

Dat toonloze gemekker was verwant / met mijn verdriet. En ik mekkerde terug, / eerst voor de grap en dan omdat verdriet oneindig is, / één stem heeft, onveranderd blijft, altijd. / Die stem hoorde ik klagen / in een godverlaten geit.

In een geit met semitische gelaat / hoorde ik ’t gekerm van ieder ander leven, / ieder ander kwaad.

Umberto Saba (1883 – 1957), Italiaans

Uit: Poëziekrant september-oktober 1990, vertaling Frans Denissen

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s