J.Eijkelboom: o

j. eijkelboom foto

J. Eijkelboom, foto: Serge Ligtenberg

O

O, dat ik ooit nog eens / een vers met o beginnen mocht, / dat het dan ongezocht een ode / werd waarin zeg maar een dode / dichteres tot leven kwam / of wel een warm lief lijf / tot marmer werd waardoor / voor wie daarvoor gevoelig is / een adem ging als was het / leven nu voorgoed betrapt.

Maar nee, wat bij mij ingaat moet bezinken, / verdicht zich tot een sprakeloos substraat / dat roerig wordt en uit wil breken / en soms vermomd de mond verlaat.

O, klonk het nog eens ongehinderd.

J. Eijkelboom (1926 – 2008)

Uit: De gouden man, Arbeiderspers Amsterdam, 1982

BewarenBewaren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s