Tomas Lieske: neem de segrijnslak

Neem de segrijnslak

Neem de segrijnslak.

Is hij dan eetbaar, zoals zijn voldane familie? / Wordt ook hij gedood door het zout, voor de boter met kruiden?

Slakken zijn reizigers, hun zak met organen / op de rug gebonden. Zo rijk gevuld dat mantel en zak / precies in het huis passen. Tussen de wanden / kalken pijlen en kristallen stelen om het eten te roeren. / Zij zijn op pad, zij bestaan slechts uit huis, / ogen en voet. Pelgrims met een vergeten doel.

Wat moet ik je vertellen om je op te vrolijken? / Zij, de wandelaars weten wat winst en verlies is. / Hun huizen zijn verkocht als sieraad om de hals / van smalle, slagvaardige vrouwen. Betaalmiddel / zijn ze geworden en symbool voor de dood / en het overleven. Zelf gegeten en in hun huis / is olie opgeslagen. Ze dienden / in vreemde muziekkorpsen. Hun geheimste / missie is het leveren van purper aan / de Romeinse keizers. Hun kleinsten / tonen een grote doorzichtigheid: / parelmoeren miniatuurpaleizen / trillen bij de eerste wandelpas. Lijfje / van gelatine, huis van glas. / Met slijm lijmen ze onderweg hun liefdes / en ze schieten hun pijlen gevoelig / in een ander. Jij zwicht, jij / bent mijn segrijnslak. Ik proef je en richt / mijn pijl in je zoetste delen. Geen zout, / geen puntje. Met het voorste lik ik je.

tomas lieske

Tomas Lieske (1943)

Uit: Grondheer, Querido Amsterdam, 1993

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s