Miranda July verwondert zich over de wereld en laat zich beïnvloeden

Eerst was er deze film.

De Amerikaanse Miranda July (geboren als Miranda Grossinger, 1974) brak door met een film maar ontwikkelt zich als: scenarioschrijver, acteur, schrijver en kunstenaar. Een multi-talent en vooral ‘vreemde snuiter’. Want wie haar werk bekijkt of leest valt op hoe uniek en eigenzinnig deze dame is.

In haar roman Het kiest jou verhaalt ze over haar ontmoetingen met Amerikanen die in een advertentieblad iets te koop hebben gezet. Ze gaat op pad met fotografe Brigitte Sire en legt de verhalen van de verkopers vast: ontroerend en bijzonder en zeker ook humoristisch. Allemaal mensen die inspireren, geïsoleerd leven en op zoek zijn naar verbinding. Allemaal op zoek naar die onzichtbare wereld waar geluk en rijkdom op de mens wacht.

BrigitteSire_Domingo

Een voorbeeld. De man heet Domingo. Miranda is in hem geïnteresseerd geraakt omdat de alleenstaande man in zijn slaapkamer foto’s heeft hangen van Mooie Meisjes met Babies.

Domingo: Ik heb, eh, fantasieën en zo, dan doe ik net alsof ik een politieman ben, weet je, een hulpsheriff, dat soort dingen.

Miranda: Wanneer begon je te verzamelen?

Domingo: Ik doe het al een tijdlang. Ik begon ermee toen ik voor de middelbare school was geslaagd. Ik zou nooit een politieman of een hulpsheriff of iets in die richting kunnen worden. Toen begon ik te fantaseren dat ik een rechter was, dat ik een politieman was, dat ik een hulpsheriff was, en daarna ging ik op onderzoek uit – ik bel en ga kijken wat hun werk inhoudt. Ik ben ook onder psychologische, psychiatrische behandeling, en vertel dit dus aan mijn therapeut. Hij zei, nou, als het iets is wat je niet afleidt van andere zaken, dan is het niet erg om fantasieën te hebben zolang je maar niet aan mensen vertelt dat je bent wat je fantaseert. En het zit allemaal in mijn hoofd. En dan plak ik foto’s aan de muur dat ik een rechter ben, dat ik een gezin heb, dat ik een auto heb, dat soort dingen. Ik moet het voor me zien om het werkelijkheid te kunnen laten worden in mijn hoofd. Want als ik ze niet aan de muur plak…

Miranda: Dan heb je geen beeld.

Domingo: Ik kan het niet helder krijgen in mijn hoofd. Dus moet het iets zijn wat, hm…

Miranda: Je moet het kunnen zien.

Domingo: Ik kan ernaar kijken en dan komt het tot leven. Ik ga naar de bibliothecaris, mijn vriendin, en zij is degene die al deze foto’s voor me vindt. Ze weet waar ik ze voor gebruik, dus ze weet dat ik nooit iets verzamel wat, hm, weet je… naaktfoto’s of zoiets.

Miranda: Het is het gezinsleven.

Domingo: Ja, met kinderen en dat soort dingen. Weet je, ik doe dit al jaren, en meestal verwissel ik mijn foto’s als ik aan verandering toe ben, iemand anders wil zijn.

Uit: Het kiest jou, Bezige Bij Amsterdam, 2012, vertaling: Waldemar Noë

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s