Tomas Lieske: zo diep teleurgesteld

Zo diep teleurgesteld

Zo diep teleurgesteld kijk jij wat jou nog rest / van leven in. Het is een bar geworden met een kind / en wie binnenstapt kan eisen dat je kookt. / Ik zie je schort met vet en resten pens, / de schemer van je verschalend blonde haar.

Er huist een torenvalk op de rand van ons balkon, / maar jij klaagt over de te felle zon, de ramen / moeten dicht, de kamperfoelie staat nog niet in bloei, / de draden zitten in de knoei, hij kan niet verder.

Ons kind wordt gevoed tussen de drinkers / gevangen in zijn veel te kleine stoel. / Men trekt een smoel, maar van de wereld / die hij ziet heeft hij nog niets met zijn handen / kunnen raken. Jij plet hem tussen je plicht / een kleine maaltijd in de keuken klaar te maken / en zijn versleten rijtuig. Zijn draad voor draad / verkende rug. Dat is je kind, je vuur, / je kleine eten.

tomas lieske

Illustratie: Siegfried Woldhek, bron: vn.nl

Tomas Lieske (1943)

Uit: Een tijger onderweg, Querido Amsterdam, 1989

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s