Marie Bashkirtseff bewees dat ze leefde

Marie Bashkirtseff | Мария БашкирцеваMarie Bashkirtseff (1858 – 1884) was Russische, haar voorouders waren nomaden aan de Kaspische Zee. Op haar tiende bad zij: ‘God, maak dat ik nooit de pokken krijg, mooi word, een fraaie stem krijg, gelukkig word in het huwelijk en lang zal leven!’ Ze kreeg geen pokken, werd mooi, had een goede stem, ze speelde harp en piano, leerde zes talen, ze kon meer dan aardig dansen, schilderen, beeldhouwen, had schrijftalent, en ze was schatrijk. Ze was gevierd in de mondaine kringen van Nice, Napels, Rome. Ze werd echter niet gelukkig in het huwelijk en stierf jong. Ze was een flirt, verliefde gemakkelijk bij de paardenrennen en op de rolschaatsbaan. Maar toen ze werkelijk liefkreeg werd haar liefde niet beantwoord. Toen haar aanbedene ging trouwen, schreef Marie, dat jongemeisje uit duizend, een brief die ze nimmer verstuurde met regels als: ‘Als het waar is dat u enkel een verstandshuwelijk sluit, weet dan dat er een vrouw is, veel rijker dan uw verloofde, en die meer van u houdt dan welke vrouw ook ter wereld.’ Men heeft gesuggereerd dat het liefdesverdriet haar dood heeft bespoedigd.

Misschien heeft niemand zo klemmend onder woorden gebracht als zij, waarom zij dagboek hield. Kort voor haar overlijden, op 1 mei 1884, noteerde zij: ‘… men zal mijn dagboek vinden, mijn familie zal het vernietigen na het te hebben gelezen en dan zal er weldra niets meer van mij over zijn, niets…niets! Dat heeft me altijd verschrikkelijk geleken. Leven, zoveel plannen hebben, lijden, huilen, vechten, en, ten slotte, vergetelheid! Als ik niet lang genoeg leef om beroemd te worden, zal dit dagboek toch de naturalisten belang in boezemen; het is toch merkwaardig, het leven van een vrouw, van dag to dag, zonder aanstellerij, alsof niemand ter wereld het ooit had moeten lezen, en tezelfdertijd toch geschreven met de bedoeling om gelezen te worden; want ik ben er zeker van dat men mij aardig zal vinden, en ik zeg alles, alles, alles. Wat heeft het anders voor zin!’

Uit: Binnenste buiten – Hans Warren, Bert Bakker Amsterdam, 1989

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s