Tennyson: Zeewaarts

Crossing the border/Zeewaarts

Zonsondergang, één ster. / Hun roep: ‘vaar uit’ geldt mij! / Al is het reisdoel ver, / géén jammerend laagtij,

maar ebbend springtij, stil alsof het sliep; / géén schuimend golfgedruis / wanneer wat voortkwam uit het peilloos diep / vertrekt naar huis!

Dit avondlijk bestel, / en duisternis daarna! / Mijn schip is ree. Géén treurnis bij ’t vaarwel / wanneer ik ga.

Want ook al voert de ebstroom mij misschien / tot buiten Tijd en Ruimte mee, / ik hoop mijn Loods in het gelaat te zien / daarginds op zee.

Tennyson, raptis rare books

bron foto: raptisrarebooks.com

Lord Alfred Tennyson (1809 – 1892, Brits)

Uit: The Northern Anthology of English Literature, vol.2, Abrams New York/Londen, 1986; vertaling Wim Jonker

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s