Jan Prins: de volzin

De volzin

De schone volzin, die we eens vernamen, / Wordt tot een dieper, zuiverder geluid, / Als door gedachten heen, die tot ons kwamen, / Zijn verre weerklank onze dromen kruidt.

Dan vloeien aandacht en verbeelding samen, / En, zoals in de stilte een vogel fluit, / Slaat over ’t innigste, dat wij beramen, / Het eigen woord opeens de vleugels uit.

Zo is het met de liefde en met leven: / Wanneer aan ’t hart een liefde wordt gegeven / Kennen wij eerst nog haar gestalte niet, –

Maar later, als de jaren zijn gekomen, / Ligt zij voor altijd in ons opgenomen / Als ònze liefde, sterk om òns verdriet.

prins,ad

bron foto: ad.nl

Jan Prins (1876 – 1948)

Uit: Bijeengebrachte gedichten 2, Boucher Den Haag, 1947

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s