Rogi Wieg: onvoorstelbaar

Onvoorstelbaar

Ik droom nog wel eens dat / ik schrijf over mijn vader / die blootshoofds en een uitgebrand / maisveld staat. Zijn hoed heeft hij / vergeten bij kennissen, hij is oud en grijs / en heft zijn vuist op naar God.

Wie verder komt in de poëzie / schrijft niet meer over zijn vader. / Zijn hoofd wordt verruild voor de vrucht, / zijn hoed voor de tijd, zijn vuist voor een graftombe. / Alleen God is er nog, vluchtig en even onvoorstelbaar / symbolisch als altijd.

rogi-wieg-maartenslagboom.nlRogi Wieg (1962 – 2015)

bron foto: maartenslagboom.nl

Uit: De zee heeft geen manieren, Van Oorschot Amsterdam, 1987

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s