Wislawa Szymborska: de vreugde van het schrijven

De vreugde van het schrijven

Waar rent die geschreven ree door het geschreven bos naar toe? / Gaat ze van het geschreven water drinken / dat haar snuitje als een doorslag spiegelt? / Waarom tilt ze haar kop op, hoort ze iets? / Op vier van de waarheid geleende pootjes steunend / spitst ze onder mijn vingers haar oren. / Stilte – dat woord ritselt ook over het papier en het duwt / de door het woord bos veroorzaakte takken uiteen.

Boven het blanco papier liggen ze op de loer, / de letters die zich misschien niet zullen schikken, / de insluitende zinnen / waaraan niets of niemand ontkomt.

In elke druppel inkt zit een flinke voorraad / jagers met toegeknepen ogen, / klaar om langs de steile pen omlaag te rennen, / de ree te omsingelen en aan te leggen voor het schot.

Ze vergeten dat dit niet het leven is. / Zwart op wit heersen hier andere wetten. / Een oogwenk zal zo lang duren als ik wil, / ik kan hem opdelen in kleine eeuwigheden, / vol in hun vlucht gestuite kogels. / Zo ik het beveel, zal hier nooit meer iets gebeuren. / Buiten mijn wil zal zelfs geen blaadje vallen, / geen sprietje buigen onder de punt van enig reeënhoefje.

Er bestaat dus een wereld / waar ik een lot regeer dat onafhankelijk is? / Een tijd die ik met tekenketens bind? / Een bestaan, continu op mijn bevel?

De vreugde van het schrijven. / Het vermogen tot vereeuwiging. / De wraak van de sterfelijke hand.

szymborska wislawa, culturebron foto: culture.pl

Wislawa Szymborska (1923 – 2012, Pools)

Uit: Uitzicht met zandkorrel, Meulenhoff Amsterdam, 1997; vertaling Gerard Rasch

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s