Kafka voelde zich een kever

Kafka als kever, readitforward.com

bron illustratie: readitforward.com

Je werkt zo overdreven op kantoor, dat je daarna zelfs te moe bent om goed van je vakantie te genieten. Maar door al het werk heb je nog niet het recht verworven om door allen met liefde te worden behandeld, veeleer ben je alleen, geheel en al vreemd en alleen onderwerp van nieuwsgierigheid. En zolang je ‘je’ zegt in plaats van ‘ik’, is er niets aan de hand en kun je dit verhaal opzeggen, maar zodra je jezelf bekent dat je het zelf bent, word je gewoonweg doorboord en bent ontzet… Maar als ik zelf onderscheid maak tussen ‘je’ en ‘ik’, hoe zou ik me dan over de anderen mogen beklagen. Ze zijn waarschijnlijk niet onrechtvaardig, maar ik ben te moe om alles in te zien.

Allen die mij willen kwellen en die nu de hele ruimte om mij heen hebben bezet, worden heel geleidelijk teruggedrongen door het goedige verloop van deze dagen, zonder dat ik hen ook maar in het geringste hoef te helpen. En ik kan, zoals natuurlijk zal blijken, zwak en stil zijn en alles met mij laten doen en toch moet alles goed worden, alleen maar door de verstrijkende dagen.

En bovendien, kan ik het niet doen zoals ik het altijd als kind bij gevaarlijke bezigheden deed? Ik hoef niet eens zelf de stad uit te gaan, dat is niet nodig. Ik stuur mijn aangeklede lichaam. Wankelt het door de deur van mijn kamer naar buiten, dan is dit wankelen geen teken van vrees, maar van nietswaardigheid. Het is ook geen opwinding als het over de trap strompelt, als het snikkend de stad uitgaat en op het land huilend zijn avondmaal eet. Want ik, ik lig intussen in mijn bed, glad toegedekt met een geelbruine deken, blootgesteld aan de lucht die door de weinig geopende kamer waait.

Ik heb, zoals ik in bed lig, de gestalte van een grote kever, een vliegend hert of een meikever, geloof ik.

De grote gestalte van een kever, jawel. Ik deed dan alsof het om een winterslaap ging, en ik perste mijn beentjes tegen mijn buikige lijf. En ik murmel een klein aantal woorden, dat zijn instructies aan mijn treurige lichaam, dat vlak bij mij staat en gebogen is. Gauw ben ik klaar – het maakt een buiging, het gaat snel weg en zal alles op de beste manier uitvoeren, terwijl ik rust.

Uit: Hochzeitsvorbereitungen auf dem Lande und andere Prosa aus dem Nachlass – Franz Kafka, 1907 geschreven. In 1915 verscheen Die Verwandlung, Kafka’s meest beroemde werk over een man (Gregor Samsa) die ’s morgens wakker wordt en in een kever is veranderd.

Franz Kafka (1883-1924, Praag, Tsjechië)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s