Ton Lemaire’s gedachten bij een schilderij van Camille Corot

camille corot, souvenier de mortefontaine 1864, wikipedia.org

Souvenier de Mortefontaine, olieverfschilderij uit 1864, gemaakt door jean Baptiste Camillie Corot.

Dit midden-Franse bosgezicht, ooit door het oog van Corot liefdevol waargenomen, heeft door diens weergve iets eeuwigs en definitiefs gekregen. Heeft hij als dichter-schilder kunnen doordringen tot de verborgen intimiteit van het bos, of weerspiegelt deze herinnering aan een late zomerdag in het bos van Mortefontaine toch vooral een oude arcadische droom of een toen nog nieuw verlangen naar wildernis?

(..)

Aan de oever van het door dicht bos omgeven meer droomde ik me los van de wereld om me heen, gedreven door een een groot verlangen om deel te zijn van de natuur om tot het binnenste van het bos door te dringen. Het was en is – natuurlijk – een onvervulbaar verlangen. Maar de roep van het bos houdt niet op. Is het de herinnering aan een droom die me trekt, of zijn het de wortels van onze herkomst die me oproepen om te zwerven door het bos, op zoek naar een verloren plek?

Uit: Binnenwegen, essays en excursies, Ambo Baarn, 1988

Ton Lemaire (Rotterdam, 1941)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s