Tomasi di Lampedusa: een sirene? Een zeemeermin?

Hoe ontvankelijk ons schichtige verstand ook mag zijn, het steigert bij het aanschouwen  van een wonder, en als het daarmee geconfronteerd wordt, zoekt het houvast bij de herinnering  aan alledaagse verschijnselen: net als ieder ander wilde ik geloven dat ik een zwemster voor me had, en ik bewoog omzichtig in haar richting, boog me voorover en stak haar mijn handen toe om haar naar binnen te trekken. Maar met een verbazende kracht kwam ze tot haar middel uit het water omhoog, sloeg haar armen om mijn hals, omhulde me met een nooit geroken parfum en liet zich in de boot glijden: iets lager dan haar liezen, onder haar billen, had ze een vissenlichaam dat bezaaid was met piepkleine paarlemoeren en azuren schubbetjes en uitliep in een gevorkte staart die traag op de bodem van de boot sloeg. Het was een sirene.

Ze lag achterover met haar hoofd op haar gevouwen handen en toonde met kalme schaamteloosheid haar tere okselhaar, haar wijkende borsten, haar volmaakte buik; ze verspreidde een geur die ik ten onrechte een parfum noemde, een magische zeelucht van onbedorven wellust. We lagen in de schaduw, maar op twintig meter van ons vandaan gaf de zee zich over aan de zon en bruiste van genot. Mijn bijna volledige naaktheid vermocht mijn opwinding maar moeilijk te verhullen.

Uit De sirene; uit: De verhalen, Prometheus Amsterdam, 1997; vertaling Yond Boeke en Patty Krone

di lampedusa, cdn.quotationof.combron foto: cdn.quotationof.com

Giuseppe Tomasi di Lampedusa (1896-1957, Palermo, Italië)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s