Bas Heine en de eindigheid van de jeugd

Bas Heine is vooral essayist naast vertaler en interviewer. In zijn beschouwend proza buigt hij zich over tal van onderwerpen en kwesties. Thema’s die hij behandelt, bieden een ander zicht op de kwestie. Hij biedt (nieuwe) inzichten. Die inzichten voeden mijn nieuwsgierigheid en dat is wat ik aan zijn werk waardeer. Bovendien schrijft hij als een denker en denkt hij als een schrijver. In 2017 kreeg Heine de P.C. Hooftprijs voor zijn werk als essayist.

Wat je in je jeugd onherroepelijk verliest, wordt altijd onschuld genoemd, maar dat lijkt me het verkeerde woord. Het is het gevoel niet echt in de wereld te staan, niet te zijn vastgeklonken aan de ervaring. In plaats van de ervaring is er de sensatie. Die staat los van het leven, het is een wereld op zich, heftig en kortstondig, niet reëel. Het is oorzaak zonder gevolg. Ze gaat gepaard met een dronkenmakend gevoel van oneindigheid.

Die oneindigheid zat enkel en alleen in je hoofd, ontdek je later. Wat daden betreft stelt het achteraf niet veel voor. Het was een gevoel. Maar al zoek je nu de ervaring, al zou je nu nooit meer zo wezenloos in het leven kunnen staan, je mist de sensatie.

Op het moment dat je dat beseft, is de nostalgie geboren.

Uit: De wijde wereld, Prometheus Amsterdam, 2001

nos.nl, heine basbron foto: nos.nl

Bas Heine (1960, Nijmegen)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s