Bijna iedere dag muziek: Radu Lupu, Schubert

En toen? Toen begon hij te spelen… Schuberts pianosonate in bes klein, D.960… Pas toen het concert voorbij was, besefte ik dat ik in een andere wereld was geweest. Ik had niet gehoest, ik had zelfs niet adem gehaald. Mijn hart was bijna tot stilstand gekomen. Het was een werkelijk hemels optreden. En dat overkomt professionele muzikanten niet vaak. We zijn nu eenmaal cynischer en kritischer over andermans optreden omdat we die met een professioneel oor beoordelen. Maar Lupu oversteeg al die vooroordelen. Michael en ik voelden ons werkelijk bevoorrecht dat we daar aanwezig waren. Zonder een woord te zeggen nam hij ons mee in zijn wereld, in de wereld van Schubert, en bracht hij de tijd tot stilstand. Terwijl hij speelde, vergat ik volkomen dat ik bezorgd was over mijn stem, over het concert van de volgende dag. Ik was nergens meer bezorgd om. De gewone wereld om me heen was eenvoudig verdwenen. De muziek troostte me, ook al besefe ik op dat moment helemaal niet dat ik getroost moest worden.

Sopraan Catherine Bott (1952, UK) over Schoonheid en Troost in Wim Kayzers boek: Van de schoonheid en de troost, Contact Amsterdam, 2000

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s