Bijna iedere dag muziek: Television/Tom Verlaine

Het is punk/new wave-tijd, USA-editie. De dagen van Talking Heads (lichaam en ziel), Blondie (lichaam en ziel) en The Ramones (lichaam). De dagen van kort en krachtig, een statement maken (geen toekomst of…). En dan komt er een band die alles anders doet. Symbolistische poëzie, hard-boiled verhalen waarin de nacht een rol speelt en zoektochten naar hoe muziek klinkt op basis van twee solo-gitaristen die hun weg zoeken. Ik heb het over de Rimbaud en Baudelaire van de Amerikaanse punk-scene: Television (ziel). Waar The Ramones binnen de 2 minuten klaar konden zijn met hun song, daar breiden Tom Verlaine en Richard Lloyd rustig 9 minuten aan elkaar in hun zoektochten. Daarbij sloten ze meer aan bij de oude garde dan de rest, die zich vooral afzette tegen die oude, vastgeroeste garde.

Na twee albums was Television over en uit. Tom Verlaine ging, minder succesvol maar nog altijd zoekende, solo verder. Maar dat eigenwijze en unieke gitaargeluid bleef, net als die wat dreinerige zang.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s