Willem Brandt: dood hout

Willem Brandt (1970)foto: Eric Koch; bron foto: nl.wikipedia.org

Dood hout

Een zwijgend bos, alleen gehamer van / termieten in het doodgebloede hout / van neergestorte stammen, overwoekerd / met bekerzwam, witglazig porcelein.

Moerdamp, de bittere geur van slijmrig hars. / Eenzamer, dacht ik, kan een mens niet gaan.

Ik heb de witte mieren weer gehoord / kloppende onder het hart van ’t leidseplein

Dood hout tot diep in de apollolaan.

Uit: Verzamelde gedichten, Querido Amsterdam, 1965

Willem Brandt (1905-1981, Groningen)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s