Szymborska: lofdicht op mijn zuster

szymborska, volkskrant.nlbron foto: volkskrant.nl

Lofdicht op mijn zuster

Mijn zuster schrijft geen gedichten / en ik denk niet dat ze er nu nog mee zal beginnen. / Dat heeft ze van moeder, die geen gedichten schreef, / en van vader, die evenmin gedichten schreef. / Onder mijn zusters dak voel ik me veilig: / mijn zusters man zou voor geen goud gedichten schrijven. / En hoewel dit klinkt als een werk van Adam Macedoński: / niemand in mijn familie houdt zich bezig met het schrijven van gedichten.

In de bureauladen van mijn zuster liggen geen oude, / in haar tasje geen pas geschreven gedichten. / En wanneer mijn zuster me te eten vraagt, dan weet ik / dat ze niet van plan is mij gedichten voor te lezen. / Haar soepen zijn heerlijk zonder achterliggende gedachten / en als ze koffie morst, dan nooit op manuscripten.

Veel families hebben niemand die gedichten schrijft, / maar als het eenmaal zo is – blijft het zelden bij één persoon. / Soms klatert de poëzie als een waterval van geslacht op geslacht, / wat gevaarlijke draaikolken schept in de wederzijdse gevoelens.

Mijn zuster is aardig bedreven in het gesproken proza, / maar haar schrijverschap omvat slechts kaartjes van vakantie / met een tekst die ieder jaar hetzelfde luidt: / dat ze als ze thuis is / alles / echt alles / alles zal vertellen.

Uit: Grote getallen, Meulenhoff Amsterdam, 1976

Wislawa Szymborska (1923-2012, Kórnik, Polen)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s