Wieg: dit gedicht

rogi wieg, ad.nlbron foto: ad.nl

Dit gedicht

Ik schreef veel gedichten, / maar ze deden niet anders / dan het roven van tijd, ontwrichten / wat ik anders had kunnen zeggen,

eenvoudiger, misschien doeltreffender; / en nu ik voldoende heb van alles, / doemen zij weer op, zij vechten zich / naar dat late licht, waarin ik schreef

dat ik uiteindelijk toch bleef houden / van die kleine tochten langs de kust, / van je hoofd met het knotje haar, / en van de treinen die ik voor grote

mogelijkheden hield, en die ik / aanbad, zoals ik jou heb aanbeden. / En alles wat tijd heeft gekost / onthult zich opnieuw, alles wordt / opnieuw een denkbeeld in dit gedicht.

Uit: Roze brieven, Van Oorschot Amsterdam, 1989

Rogi Wieg (1962-2015, Delft)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s