Blok: weet je nog…

*

Weet je nog hoe het water droomde / In onze slaperige baai, / Toen er in linie binnenstoomden / En langzaam meerden aan de kaai

Vier grijze schepen? Mateloze / Beroering, onrust brachten zij, / Gebruinde, lachende matrozen / Gingen ons achteloos voorbij.

Groots en verlokkend werd het leven… / Toen zijn de schepen weggegaan. / Zij wendden alle vier de steven / De nacht in, naar de oceaan.

En alles werd weer als tevoren, / De vuurbaak zond vermoeid zijn straal / Over de zee. De semaforen / Gaven een allerlaatst signaal.

Hoe weinig heeft een kind van node: / Wat waren jij en ik verblijd / Met al wat ons werd aangeboden, / Zelfs met de kleinste nieuwigheid.

Vind in een zakmes jaren later / Per ongeluk een korrel zand, / En weer is daar het wijde water / En het betoverende strand.

Uit: De meisjes van Zanzibar, Plantage Leiden, 1999; vertaling Leidse slavisten onder het toeziend oog van Karel van het Reve

blok, alexander; en.wikipedia.orgbron foto: en.wikipedia.org

Alexander Blok (1880-1921, Sint Petersburg, Rusland)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s