De (on)regelmatige dosis Nabokov: dunne en dikke gedachten

siamese tweeling 19-de eeuw; breinwekker.blogspot.comIn het midden: Chang en Eng, the Siamese Double Boys. Aan deze beide Thaise heren danken wij de uitdrukking siamese tweeling. Foto gemaakt in 1895. bron beeld: breinwekker.blogspot.com

Vladimir Nabokov is niet alleen de schrijver met de onuitputtelijke verbeeldingskracht, hij is ook de auteur van de oorspronkelijke ideeën. En bovenal de meester in het nauwkeurig beschrijven van verbeelding van de werkelijkheid. Deze gedachten beroerden mij bij het lezen van Taferelen uit het leven van een tweevoudig monster (gedateerd 1950, geschreven in Ithaca).

Het gaat over een siamese tweeling. Eén van hen doet het verhaal. Lloyd en Floyd, zo worden ze bekend en beroemd. Want weldra gaat het van het platteland naar het circus, want grootvader ziet een verdienmodel. Moeder mengt afkeer, medelijden en moederliefde en dat is teveel voor haar, aldus een deel van de siamese tweeling. Want Floyd beschrijft hoe hij de tweedeling ervaart in het korte verhaal. Floyd en Lloyd verschillen nogal van karakter. ‘Saamgeklonken Lloyd en Floyd waren compleet en normaal; hij was geen van beiden’, aldus Floyd over zijn aangeklonken broer.

Nabokov biedt zicht op het innerlijk van de siamese tweeling. Dat vermoedt empathie en verbeeldingskracht. Die is er volop. Zoals blijkt:

Toen onze begerige grootvader Ahem besloot, ons voor geld aan bezoekers te vertonen, bevond zich onder de nieuwsgierige scharen altijd wel een geestdriftige schelm die ons tegen elkaar wilde horen praten. Zoals dat gaat bij primitieve geesten, eiste hij dat zijn oren zouden bevestigen wat zijn ogen zagen. Onze familie dwong ons, aan dergelijke verlangens te voldoen en begreep maar niet wat daar voor rampspoedigs aan was. Wij hadden ons kunnen verschuilen achter verlegenheid; maar de waarheid was dat wij nooit werkelijk met elkaar praatten, zelfs niet wanneer wij alleen waren, want de zeldzame korte, afgehakte, grommende vermaningen die wij soms wisselden (wanneer bijvoorbeeld de ene net zijn voet had bezeerd en met een verband liep en de andere wilde gaan pootjebaden in de beek) konden nauwelijks voor een dialoog doorgaan. Eenvoudige essentiële gevoelens deelden wij elkaar zonder woorden mee: gevallen bladeren die dobberden op de stroom van ons gemeenschappelijke bloed. Ook dunne gedachten konden doorglippen en tussen ons heen en weer gaan. Dikkere gedachten hield elk van beiden voor zichzelf, maar zelfs dan kwamen er vreemde verschijnselen voor. Dat is de reden waarom ik vermoed dat Lloyd, ondanks zijn kalmere aard, worstelde met dezelde nieuwe werkelijkheden die mij bezighielden. Hij vergat veel toen hij opgroeide. Ik ben niets vergeten.

Uit: Taferelen uit het leven van een tweevoudig monster; uit: Lente in Fialta, Bezige Bij Amsterdam, 1981

Vladimir Nabokov (1899-1977, Sint Petersburg, Ru)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s