De Berlijnse Vorlesebuehne: ‘niet zo serieus nemen’

remarque, phillipe; adformatie.nlbron beeld: adformatie.nl

Journalist Phillipe Remarque (1966) schreef een uitgebreide reeks essays over het leven in Berlijn na de Val van de Muur. Remarque doet diverse plaatsen aan in de Duitse hoofdstad, ontmoet veel mensen in allerlei kringen en heeft veel gelezen over de geschiedenis van de Duitse stad voor de Val. Dat alles geeft een mooie kijk op het Berlijn van nog niet zo lang geleden.

‘Een typisch Berlijns verschijnsel’, zo noemt Remarque de Vorlesebuehne:

vorlesebuehne; literatur-berlin.tickettoaster.debron beeld: literatur-berlin.tickettoaster.de

In Berlijn kun je bijna elke avond naar een andere Vorlesebuehne.

(..) Je kunt de voorleesclubs zien als onderdeel van het nieuwe Berlijn, maar de teksten hebben daar gelukkig weinig mee te maken. De Asphaltpoeten met hun ironische levensgevoel zetten zich eerder af tegen de Berlijn-hype.

(..)De voorleesclubs zijn een uniek Berlijns verschijnsel, in andere Duitse steden bestaan ze niet. Geen van de deelnemers heeft er een verklaring voor, of het moest, zo speculeert een van hen, de experimenteerlust van een veranderende stad zijn. Het voorlezen begon vlak na de Val van de Muur, toen een groep West-Duitsers in Oost-Berlijn Dr. Seltsams Fruehschoppen opzette.

(..) De jonge navolgers zijn vrijwel uitsluitend Oost-Duitsers, en dat maakt het wel zo leuk. Er zijn veel hilarische jeugdverhalen te horen over het tweekamerappartement In Hohenschoenhausen of het aanbod van de DDR-televisie. En ze deden dat al lang voordat de Ostalgie uitmondde in grote tv-shows voor een miljoenenpubliek. Zoals de party-organisatoren in Oost-Berlijn iets doen met de stenen resten van de DDR, zo maakt de eerste postcommunistische generatie op de Vorlesebuehnen iets grappigs van de geestelijke erfenis van het systeem. Maar ze drijven net zo goed de spot met het nieuwe kapitalistische leven.

(..)’Wij hebben beide systemen leren kennen en kunnen beide bespotten. We hebben meegemaakt dat alles in het leven plotseling volstrekt kan veranderen, dat alle waarden en zekerheden verdwijnen. Dat veroorzaakt een ironische distantie tegenover de werkelijkheid. Je kunt in niets meer echt geloven en vraagt je de hele tijd af waar het allemaal voor nodig is. De enige oplossing is om alles niet meer zo serieus te nemen’, aldus een van de deelnemers aan de Vorlesebuehne.

Uit: Boze geesten van Berlijn, Rainbow Amsterdam, 2009

Phillipe Remarque (1966, Rozendaal)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s