Murakami en het dansen

Haruki Murakami (1949) heeft veel met muziek. Ooit werkte hij in een platenzaak in Tokyo. Het was zijn eerste baantje. Daarna opende hij, samen met vrouw Yoko, een jazzbar. Veel van zijn boeken hebben een muzikaal thema. Bekendste voorbeeld is Norwegian Wood, zijn doorbraak-boek, vernoemt naar het gelijknamige nummer van The Beatles. Als je Murakami gaat lezen, of leest, let dan eens op de verwijzingen naar muziek. In onderstaand fragment gaat het bijvoorbeeld over dansen.

haruki murakami; losarciniegas.blogspot.combron beeld: losarciniegas.blogspot.com

Uit: Gods kinderen dansen allemaal

Zijn voeten stampten op de grond, zjn armen zwaaiden vol zwier. De ene beweging leidde als vanzelf tot de volgende, en die wéér tot de volgende. Zijn lichaam beschreef geometrische figuren met patronen, variaties, improvisaties. Achter het ritme zat een ander ritmne, en onzichtbaar tussen die twee ritmes in verschool zich weer een ander. Op strategische punten kon hij overzien hoe al die gecompliceerde bewegingen in elkaar grepen. Allerlei dieren loerden in het bos, zoals in een zoekprentje. Er waren vervaarlijke wilde beesten onder, van een soort die hij nog nooit eerder had gezien. Uiteindelijk zou hij zich een weg door het bos moeten banen. Toch was hij niet bang. Het is immers het bos dat ik binnen in me meedraag? Het is het bos dat bezig is vorm aan me te geven. De wilde beesten draag ikzelf met me mee.

Uit: Na de aardbeving, Atlas Contact Amsterdam, 2008; vertaling Jacques Westerhoven

Haruki Murakami (1949, Jap)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s