Bijna iedere dag muziek: Bill Evans

De aanleiding was meervoudig. Een uitgebreid artikel in het Engelstalige Uncut Magazine en de aankondiging van Tony Bennett om te stoppen met optreden. Verbindende factor: jazzpianist en componist Bill Evans (1929-1980, Plainfield, USA). Evans werkte samen met Bennett aan een aantal albums van de crooner.

Op 6-jarige leeftijd zat de enigszins schuchterige Bill al achter de piano. Schoolde zich in de klassieken en speelde viool en fluit. Hij behaalde zijn diploma’s als muzikant en mocht les geven. Na zijn diensttijd begaf hij zich in het muzkantenbestaan in New York waar zijn spel snel naam maakte. In 1956 kwam New Jazz Conceptions uit met daarop Waltz for Debby. Het duurde twee jaar voor de volgende kwam. ‘Ik had niets nieuws te melden’, aldus de verlegen pianist. Ondertussen waren zijn typische piano-geluid en zijn vloeibare ideeën opgevallen bij anderen, waaronder Miles Davis. In 1958 vroeg Davis hem mee te gaan op torunee. In de toenmalige Davis-band speelden grootheden als John Coltrane en Cannonball Adderly. In die tijd werd ook de jazz-klassieker Kind of Blue van Davis opgenomen waarop we Evans horen spelen. Na een jaar touren en het vestigen van een grote naam in de jazz-scene, begon Evans met zijn eigen trio. Bassist Scott LaFaro en drummer Paul Motian waren zijn kompanen in wat de beste tijd van Evans zou blijken te zijn. LaFaro kwam twee jaar later bij een auto-ongeluk om het leven. Iets wat Evans zo aangreep dat hij zich een poosje terugtrok uit het volle licht. Daarna volgen successen, drugsgebruik, een rustloze natuur en drama’s in de persoonlijke sfeer elkaar in snel tempo op. In 1980 sterft hij, veel te jong, aan complicaties van aandoeningen aan longen en lever.

Bill Evans stond open voor nieuwe muzikale ideeën in de jazz-scene maar bleef tergelijkertijd trouw aan zijn eigen compositorische beginselen. Voor hem waren de pure songstructuur en de jazzgeschiedenis de kurken waarop hij dreef. Tot op latere leeftijd ontwikkelde hij zich in zijn composities, op zoek naar de ideale song. Daarbij ook gebruikmakend van de overdub-techniek als hij vond dat 1 piano onvoldoende was om zijn ideeën te tonen. Evans is een jazz-icoon geworden, voorbeeld voor navolgers en bron van inspiratie voor creatieve muzikanten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s