Papyrus – voor het lezen komt voorlezen

griekse rapsode; pinterest.comEen rapsode is een rondtrekkende Griekse zanger, te vergelijken met een (Keltische) bard. Homeros is misschien wel de bekendste Griekse rapsode. Rapsoden werken in vergelijking met barden met vaststaande teksten en improviseren niet, maar ze hebben zich de gedichten herinnerd. bron beeld: pinterest.com

In dat prachtige boek Papyrus van de Spaanse Irene Vallejo (1979, Zaragoza) vertelt ze over het onderscheid tussen de orale en neergeschreven verhaalkunst. En dat zich dat in ieders mensenleven voordoet. Want voor het (zelf) lezen komt het voorlezen. Zij illustreert dat met een herinnering:

Mijn moeder las me elke avond voor, zittend op de rand van mijn bed. Zij was de rapsode (= rondtrekkende Griekse zanger), ik haar betoverde publiek. De plek, het tijdstip, de gebaren en de stilten waren altijd hetzelfde, samen vormden ze onze intieme liturgie. Terwijl haar ogen het punt zochten waar we gebleven waren en ze vervolgens een paar zinnen ervoor begon om de draad van het verhaal weer op te pakken, voerde de zachte bries van de woorden  alle zorgen van de dag en de angst voor het donker met zich mee. Dat voorlezen kwam me voor als een klein en provosorisch paradijs – later kwam ik erachter dat alle paradijzen zo zijn: bescheiden en van voorbijgaande aard.

uit: Papyrus, een geschiedenis van de wereld in boeken; Meulenhoff Amsterdam, 2021; vertaling Adri Boon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s