Duo dicht de dag

Heraclitus over rivieren

Niemand stapt tweemaal in dezelfde rivier. / Dezelfde rivier is nooit dezelfde. / Want zo is de aard van water. / In die zin ben jij, gegeven / Je veranderend metabolisme, niet meer jezelf. / De cellen sterven af; en de precieze / Configuratie van de hemellichamen / Toen ze zei dat ze van je hield / Komt zolang je leeft niet meer voor.

Je zult me zeggen dat je een monument / Hebt opgericht, duurzamer dan brons; / Maar zelfs brons vergaat. / Je beste gedicht, je weet welk ik bedoel, / De taal zelf waarin het gedicht / Is geschreven, en zelfs het begrip taal, / Al die dingen zullen mettertijd verdwijnen.

uit: het dwingende verleden, Poetry International Serie Amsterdam, 1988; vertaling Theo Hermans

mahon, derek; bbc.combron beeld: bbc.com

Derek Mahon (1941-2020, Belfast, Nrd-Irl) 

Zwarte dichter

Zwarte dichter, de borst van een maagd / spookt door je geest, / bittere dichter, het leven kolkt / en de stad kookt, / de hemel valt in bakken regen, / je pen krast in het hart van het leven.

Oerwoud, oerwoud, een en al oog / op een veelvoud van gevels; / bliksemend haar, schrijlings berijden / de dichters de paarden, de honden.

De ogen zieden, de tongen draaien, / de hemel stroomt in de neusgaten / als een blauwe moedermelk; / vrouwen, azijnzure harten, / ik mag hangen aan uw monden.

uit: navel der onderwereld, Amsterdam 1981; vertaling Hans van Pinxteren 

artaud, antonin; labaule.combron beeld: labaule.com

Antonin Artaud (1896-1948, Marseille, Fr)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s