Imme Dros en de Griekse mythe van Perseus

Het is de Griekse oudheid. De tijd waarin de lijn tussen mensen en goden dun was en er halfgoden bestonden om die grens te overbruggen. Dat toonde aan dat er weliswaar een grens bestond maar van de verbeelding. De goden hadden menselijke eigenschappen terwijl de mens zich spiegelde aan de god.

Imme Dros (1936, Oudeschild, Texel) is een schrijfster die zich graag bezighield met de Griekse klassieken. Zij schreef kinder- en jeugdboeken en ontdekte dat de Griekse mythen ook rake verhalen bevatten voor de mensen van nu. Eén van de verhalen is De huiveringwekkende mythe van Perseus. Perseus, zoon van Zeus, de oppergod.

Duizenden jaren geleden, toen de aarde nog plat was, leefde er in Argos een koning die maar geen zoon kreeg. Zonder zoon geen opvolger, zonder zoon geen toekomst. Dus de koning van Argos, die Akrisios heette, bad tot de goden, bracht hun elke dag kostbare offers, schapen, geiten, prachtige nachtzwarte stieren, en smeekte: ‘Eeuwige goden daar hoog in de hemel, geef toch een teken. Wat moet ik doen om een zoon te krijgen, zeg wat ik doen moet. Elke bedelaar die ik brood geef heeft kinderen, elke stumper, elke slaaf en elke slampamper heeft zonen. Waarom ik niet? Ben ik niet vroom en vrijgevig? Geef me een zoon en laat mijn naam niet verloren gaan later.’

Goden zijn onvoorspelbaar! De koning werd eindelijk vader, maar het langverwachte koningskind was een dochter, mooi als de morgen, lief als de lente en zoet als de zomer. Maar een dochter. Akrisios treurde. Hij wilde zonen. Zonen, zonen, zonen. Dus hij bleef aan het bidden. Bleef aan het stieren offeren, bleef aan het aalmoezen geven.

Jaren gingen voorbij. Akrisios werd ongeduldig. Kreeg hij een zoon of niet? Uiteindelijk ging hij naar Delfi, navel van de wereld, de stad waar mensen uit alle windstreken heen trokken om zich daar in de wereldberoemde tempel de toekomst te laten voorspellen door een orakel. Dat was raad van de goden door de mond van een priester. Hier in Delfi zat een priesteres op de driepoot boven een kloof, en uit die kloof steeg bedwelmende damp op. Half in trance sloeg de priesteres haar voorspellende taal uit. meestal waren orakels vaag. Het kon vriezen en dooien.

Eens kwam een rijke koning naar Delfi voor een orakel. Hij wilde weten of hij een oude vijand verslaan kon. ‘Door de oorlog zal een machtig koninkrijk vallen,’ zei het orkale dubbelzinnig. De man trok ten strijde. Pas toen zijn eigen rijk was verslagen zag hij de valkuil.

Maar Akrisios kreeg in Delfi een duidelijk antwoord: ‘Jij zult geen zoon hebben maar een kleinzoon. Die zal je doden.’ Mensen kunnen beter niet weten wat er gaat komen. Na het orakel lachte koning Akrisios nooit meer.

uit: de huiveringwekkende mythe van Perseus, Kinderboekenweekgeschenk 1996, CPNB

dros imme, trouw.nl.jpegbron beeld: trouw.nl

Imme Dros (1936, Oudeschild, Texel)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s