Dai Sijie toont impact Chinese Culturele Revolutie

Dai-Sijie; welt.debron beeld: welt.de

Twee bevriende tienerjongens, zonen van artsen, worden tijdens de Culturele Revolutie (1968) in China naar het platteland gestuurd. Ze moeten van de Chinese overheid worden heropgevoed. Die heropvoeding kwam voor rekening van de plaatselijke boerenbevolking die er straf en streng opzat. Achter dit plan zat Mao, de Grote Roerganger.

Om een beeld te geven van hoe dat ging een fragment uit Balzac en het Chinese naaistertje, de roman van de Chinese schrijver en filmmaker Dai Sijie (1954):

Het stampvolle basketbalveld zag zwart van het volk. Het was heel warm. De luidspreker loeide. Luo’s vader knielde in het midden van de verhoging. Een groot, zwaar cementen bord hing om zijn nek aan een ijzerdraad die bijna door zijn huid sneed. Op het bord stonden zijn naam en zijn misdaad: REACTIONAIR.

Zelfs van dertig meter afstand meende ik op de grond, onder het hoofd van zijn vader, een grote donkere vlek te kunnen zien, gevormd door zijn zweet.

Een dreigende mannenstem schreeuwde door de luidspreker: ‘Beken dat je met deze verpleegster naar bed bent geweest!’

De vader boog zijn hoofd almaar dieper, zo diep dat het leek alsof zijn nek het uiteindelijk had begeven onder het gewicht van het cementen bord. Een man hield een microfoon bij zijn mond, en er klonk een heel zwak, bijna bevend ‘ja’.

‘Hoe ging dat dan?’ brulde de inquisiteur door de luidspreker. ‘Heb je haar het eerst aangeraakt, of zij jou?’

‘Ik begon.’

‘En toen?’

Het bleef enkele seconden stil. Toen schreeuwde de hele menigte als één man: ‘En toen?’

De door tweeduizend kelen herhaalde kreet weergalmde als een donderslag en cirkelde boven onze hoofden.

‘Ik stak mijn …’ zei de misdadiger.

‘Kom op! details!’

‘Zodra ik haar had aangeraakt,’ biechtte Luo’s vader op, ‘viel ik in de wolken en de mist.’

Terwijl het gebrul van de menigte fanatieke inquisiteurs weer begon aan te zwellen, gingen we weg. Onderweg voelde ik de tranen ineens over mijn wangen rollen en ik besefte hoezeer ik op mijn oude buurman, de tandarts, was gesteld.

Op dat ogenblik gaf Luo me zonder iets te zeggen een klap. Ik was zo verrast dat ik bijna tegen de vlakte ging.

uit: Balzac en het Chinese naaistertje, Arbeiderspers Amsterdam, 2001; vertaling Jan de Meyer

Dai Sijie (1954, Chengdu, Chin)

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s