Simon Schama: De mythe van El Dorado

walter-raleigh; independent.co.uk

Staasman, soldaat, schrijver en ontdekker Sir Walter Raleigh deed een aantal pogingen om El Dorado te vinden; bron beeld: independent.co.uk

Een prachtig en machtig boek is het: Landschap en herinnering. Voor schrijver Simon Schama is het een ideale gelegenheid zijn kennis te etaleren maar vooral, verhalen te vertellen die zijn kijk op landschapselementen verduidelijken. Achter elk bos, berg en rivier zitten talloze verhalen, oud en nieuw, je moet ze willen zien en horen. En dat wilde ik. Zoals de mythe over El Dorado, die voor de Brit Sir Walter Raleigh (1554-1618, Hayes Barton, UK) reden was expedities te organiseren naar en in Zuid-Amerika.

Achttien jaar eerder was de soldaat Pedro Maraver de Silva op weg gegaan om het land te vinden waar gevluchte Inca’s zich gevestigd hadden, ergens ten oosten van de Cordillera en ten noorden van Peru. De reis was een enorme onderneming die over honderden kilometers ruig terrein voerde, het ergste dat berg, bos of stoffige vlakte te bieden hadden. Ergens tussen de afwatering van de zijrivieren die de bovenloop van de Amazone voedden in de grasvlakten va de gran llano, was de expeditie eindelijk gestrand en hadden de overlevenden zich verdeeld in kleine bendes desperado’s. Bij een van die bendes was een minutieman, net als het hele gezelschap afkomstig uit de onherbergzame Spaanse Estremadura, die Juan Martin de Albujar heette. Toen het buskruit dat zijn bende nog overhad, ontplofte, waardoor ze niet meer konden schieten, straften ze hem voor zijn slordigheid door hem in een rottende kano ergens in Zuid-Colombia het water op te duwen. De rivier, vol kaaimannen en anaconda’s, voerde hem mee in noordoostelijke richting. Toen tropische stormen zijn boot teisterden, werd zijn toestand hopeloos. Op de rand van de hongerdood werd Martin gevangen genomen door Indianen. Met een blinddoek voor zijn ogen werd hij kilometer na kilometer verder stroomopwaarts geleid tot in het hart van het rivierbos. Toen hij zijn ogen weer mocht gebruiken, werden ze onmiddellijk verblind door de straling die hem tegemoet kwam vanuit de schemering van de jungle: goud op de huid van een opperhoofd; goud op de glanzende lichamen van zijn krijgers; goud dat gloeide vanaf de armen en benen en borsten van de Indianen, van de schalen en beelden in de tempels; goud dat leek te bonzen in de rotsen onder zijn voeten. Hij had El Dorado gevonden.

uit: landschap en herinnering, Simon Schama; Olympus non fictie, 2007; vertaling Katrina van Santen en Martine Vosmaer

Simon Schama (1945, Londen, UK)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s