Boekenweek: het warmtefort

Ineens herinner ik me de komst van een vleermuis op de boerderij, al was dat er maar eentje. Hij hing aan een balk in het kippenhok van mijn broer, die hem zo met een bezem uit de lucht sloeg om hem naar buiten te jagen. Het arme beestje was op slag dood. We hadden erom getreurd en hem begraven achter op de kade waar wel meer dieren lagen, zeker vijf katten, twee honden, tientallen leghennen en een paar leplammeren. Met een pruillip stonden we aan het graf van de vleermuis. Ik droeg een tekst voor uit Openbaring die ik vaker aan de rand van een gat had gehoord: Hij zal alle tranen uit hun ogen wissen. Er zal geen dood meer zijn, geen rouw, geen jammerklacht, geen pijn, want wat er eerst was is voorbij. Daarna liepen we kromgebogen terug. Dat hadden we zo geleerd, om na eeen begrafenis nooit rechtop terug te lopen, want zij die zich te sterk toonden, die met de borst vooruit en geheven hoofd het leven aankeken, konden weleens de eerstvolgenden zijn.

uit: het warmtefort – Marieke Lucas Rijneveld, CPNB, 2022

rijneveld; anothermag.combron beeld: anothermag.com

Marieke Lucas Rijneveld (1991, Nieuwendijk)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s