Bijna iedere dag muziek: Prince

https://youtu.be/8EdxM72EZ94

Prince Roger Nelson, zoals hij voluit heet, weerlegt in één keer de gedachte dat de zwarte popmuziek ‘uit de tijd’ zou zijn geweest omdat ze de seksualiteit was blijven verheerlijken. Niet de zwarten waren uit de tijd maar de witten, en anders, zijn de tijden zwart geworden. Prince is de Sign O’the Times, zoals een beroemd album van hem heet.

(..)

Op het podium verscheen hij in niet meer dan een zebragestreepte bikinislip, beenwarmers en, vanwege zijn geringe lengte, hoge hakken.

(..)

Radiostations weigerden zijn muziek te draaien en zijn uitgever plakte een sticker op de hoes met de waarschuwing voor ‘onwelvoeglijk taalgebruik’. Telkens als men dacht het ergste gehad te hebben kwam hij met iets nieuws.

(..)

Prince is een megaster, na Michel Jackson de meest succesvolle crossover-artiest met een publiek dat zelfs uit meer witten dan zwarten bestaat.

(..)

In letterlijk alle opzichten is hij een crossover, een mengsel, een ‘volmaakte bastaard’, zoals een muziekcriticus hem omschreef: ‘Prince veroorzaakt voortdurend oprechte gilletjes van kruisgenot’. Hij is zwart en wit, hetero en homo, hij speelt Rock en R&B, hij is gelovig en pervers (‘de gevallen engel die verdwaald is in de hoerenbuurt’), held en schurk (die zich voor het Batman-project half wit en half zwart beschilderde).

Prince is de verpersoonlijking van de androgynie, schrijft Rolling Stone, slank en ree-achtig met een flauwe puberale snor, heeft hij onder zijn lange regenjas een onbehaarde borst. Het effect is sexy en verwarrend. Zijn fluitende falset verhoogt de tweeslachtigheid nog… niemand om hem heen kan tippen aan zijn zuiver meisjesachtige kwetsbaarheid.

(..)

Maar verreweg het belangrijkste is zijn vermenging van seks, niet met kuisheid, maar met ironie – en dat is iets wat alle zwarte artiesten tot nu toe misten. Hij parodieert het zwarte maschismo en keert het tegen zichzelf, zijn geilheid is zo gestileerd dat het humoristisch wordt. Hij beschrijft zich als de ‘elektrische bevrediger’ en als a skinny muthafucker with a high voice. Ieder imago dat hij creëert ondergraaft hij ogenblikkelijk: tegenover zijn reputatie van his royal badness heeft hij recentelijk het beeld van Lovesexy geplaatst, iemand die kuisheid, monogamie en de liefde voor God predikt. Maar per ongeluk liet hij een naaktfoto van zichzelf op de hoes zetten, waarop verschillende winkels de plaat weigerden te verkopen.

Dat is wat Prince met erotiek bedoeldt: een persiflage van de vrees voor geilheid, een therapie voor lichaamsangst, een manier om met seksualiteit en met het leven om te gaan. Een zwarte manier.

uit: Motown; de papagaai, de stier en de klimmende bougainvillea, Anil Ramdas; uit: je blies in je handen en er was muziek, Bezige Bij Amsterdam, 1995; samenstelling Jan Pieter van der Sterre

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s