Franca Treur lost een probleem op

IMG_5647

Problemen oplossen

Mary is op zolder bezig als de telefoon gaat. Op televisie was de lente uitgeroepen en ze heeft net de radiatoren uitgedraaid.

Ze komt haast nooit op zolder, ze heeft er weinig reden toe. Er staan alleen wat kampeerspullen die ze nooit gebruiken. Ze kunnen eigenlijk net zo goed weg, maar als Mary de tentzak richting het trapgat sleept, is hij zwaarder dan ze verwacht. Ze klopt het stof eraf en wordt daarbij overvallen door herinneringen. Herinneringen waarvoor ze zich een beetje schaamt. Ze hebben te maken met een man. Een man die niet Jake is, een andere man. Dan gaat de telefoon en voelt Mary zich betrapt.

Het is Ginny, de vrouw van een collega van Jake, met wie ze regelmatig uit eten gaan. Heb je het gelezen, zegt ze, van die kinderen uit Honduras en Guatemala? Ze komen naar ons toe, zonder ouders, zonder spullen. Ze slapen op de grond in de openlucht. We moeten iets doen.

Mary moet even bedenken waar Ginny het over heeft. Ze leest zelf geen krant, dan valt het haar in dat Ginny waarschijnlijk de kinderen bij de Mexicaanse grens bedoelt. Daar was laatst iets over op de televisie. Ze heeft niet het hele item gezien, ze was er middenin gevallen. Jake had er nog iets over gezegd.

Ja, verschrikkelijk, zegt ze tegen Ginny. Al die kinderen in de openlucht. Ze probeert hen voor zich te zien, onbeschermd tegen weer en wind.

Volgens mij hebben wij nog ergens een tent, zegt ze bedachtzaam, alsof ze net een inval krijgt. We gebruiken hem eigenlijk nooit.

Haar arm tast naar de muur. Ze voelt zich wiebelig. Hoe kan het, dat ze juist vandaag die tent heeft willen wegdoen? En dat juist nu Ginny belt`? Is dat niet meant to be? Geen mooiere bestemming dan een goed doel, voor iets wat zo besmet is.

Een groot geluksgevoel neemt bezit van Mary. Een tent voor onschuldige kinderen is een zuivere tent. Dit is vergeving! Haar zware last is ineens veranderd in een licht geschenk.

Een tent? vraagt Ginny verbaasd. John en ik willen proberen zo’n kind in huis te nemen, en ik dacht: jullie hebben daar zo’n grote lege zolder!

uit: x&y – Franca Treur, Prometheus Amsterdam, 2016; illustratie: Olivia Ettema

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s