Bijna iedere dag muziek: de platenzaak

In mijn jeugd begon de ontdekking van muziek met de invloed van de grotere broer(s) en de komst van een platenzaak naar het dorp/de stad. Mooi beschreven in een verhaal van Rien Vroegindeweij (1944, Middelharnis).

https://youtu.be/BjU-T2UBcIs

Met de komst van de gebroeders Kerdul kreeg ons saaie dorpsbestaan een bijna grootsteedse allure. De gebroeders kwamen dan ook uit de stad. (..) Ze leken in het geheel niet op elkaar en al gauw ging het gerucht dat het ‘gebr’ op de winkelruit, waarachter ze aan het eind van de jaren vijftig een platenzaak vestigden, een dekmantel was voor een vorm van familieband die in ons dorp weliswaar niet verboden, maar hoegenaamd onbekend was.

(..) Op warme zomerdagen stond de deur van hun winkel wagenwijd open en schetterden de nieuwste tophits door de anders zo rustige winkelstraat. De winkeliers protesteerden tegen dit goddeloos gekrijs, dat regelrecht uit de hel scheen op te stijgen, maar toen bleek dat de muziek de kopers naar hun deel van de winkelstraat trok, prezen ze de dikke om zijn moderne verkooptechniek.

(..) De Kerduls hadden veel jazz. Niet dat ze er verstand van hadden, maar omdat ze er brood in zagen. Een plaat van Johnny Griffin, waarop met iedere omwenteling een slepend geluid terugkwam, werd als beschadigd voor de helft van de prijs verkocht. Nieuw voor ons was de bar waar we met een koptelefoon de platen mochten beluisteren. Daar brachten mijn vriend Bennie en ik voortaan onze vrije middagen door, tikkend met onze suède schoenen op de koperen stang, die onderaan de bar langs liep.

Ik kocht nooit een plaat: ik had niet eens een eigen kamer, laat staan een pick-up. (..) Bij mijn vriend Bennie, die overal op kon spelen, luisterden we naar de platen die hij bij de Kerduls had gekocht of die zijn aanstaande zwager uit de stad had meegebracht.

De dikke nam het mij niet kwalijk dat ik nooit een plaat kocht, want hij had heel goed door dat ik Bennie vaak tot kopen aanspoorde. Dan gaf de dikke mij een vette, geniepige knipoog, waarop ik met een strak gezicht reageerde. Ik beschouwde de platencollectie van mijn vriend ook een beetje als de mijne.

fragment uit: jazz – Rien Vroegindeweij; uit: Maestro, muziek!, Novella Bussum, 1994

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s