Abbie Burgess en ‘haar’ vuurtorens op Matinicus Rock

martinicus rock vuurtoren; mainelightstoday.com

bron beeld: mainelightstoday.com

Op Matinicus Rock, een eiland voor de kust van Maine (USA), stonden twee vuurtorens. Op het eiland vind je geen boom, struik of zelfs maar een grassprietje. De chaotische stapel losse stenen waaruit het eiland lijkt te bestaan, heeft te lijden van de voortdurende invloed van de golven, die het eiland borstelen en een beetje verplaatsen.

Aan Matinicus Rock is de naam van Abbie Burgess verbonden. Zij kwam als zestienjarige op het eiland met haar ouders en jongere zusjes. Abbie zou haar vader gaan helpen bij het onderhoudswerk aan de vuurtoren en bij het verzorgen van haar ziekelijke moeder.

In januari 1856 voer vader Samuel Burgess uit om nieuwe voorraden in te slaan. Tijdens zijn afwezigheid stak er plotseling een zware storm op waardoor hij niet terug kon naar het eiland. Na drie dagen begon het nog harder te waaien, de zee werd alsmaar ruwer en het merendeel van het eiland kwam onder water te staan. Toen ook hun huis blank stond, verplaatste Abbie haar moeder en haar zusjes naar de enige veilige plek waar ze konden schuilen: de vuurtoren aan de noordkant van het eiland. Met het water tot aan haar knieën waagde ze het de kippen die nog in de ren liepen in veiligheid te brengen. Op één na wist ze alle kippen te redden. Een paar tellen later werd het eiland overspoeld door een metershoge vloedgolf en het huis en de kippenren werden weggevaagd. Ze zaten vier weken in de vuurtoren vast en overleefden op het rantsoen van één kopje maïs en één ei per dag. Ondertussen zorgde Abbie ervoor dat het licht bleef branden.

Ten slotte ging de storm liggen. Samuel Burgess keerde met een beklemd gemoed terug naar het eiland, hij was bang dat hij zijn gezin niet zou terugzien. Maar het was een gelukkige hereniging. Ze waren allemaal veilig en ongedeerd.

Vijf jaar later kreeg Matinicus Rock een nieuwe vuurtorenwachter. John Grant arriveerde in gezelschap van zijn zoon Isaac om voor het licht op het eiland te zorgen. Het gezin Burgess moest verhuizen, al bleef Abbie nog een tijdje in de vuurtoren achter om de nieuwe vuurtorenwachters in te werken. Tussen Abbie en Isaac sloeg de vonk over en wat onstuimigheid betreft deed hun romance niet onder voor de golven van de Atlantische Oceaan. Abbie zou Matinicus Rock nooit meer verlaten. Een jaar later trouwde het stel en uit dit huwelijk werden vier kinderen geboren die opgroeiden in meedogenloze stormen.

Abbie Burgess overleed in 1892. In haar laatste brief schreef ze dat ze vaak over de oude lampen van Matinicus Rock droomde en zich afvroeg of haar ziel, nadat hij haar uitgeputte lichaam zou hebben verlaten, voor de vuurtoren bleef zorgen.

Vuurtorens van Matinicus Rock

Architect: Alexander Parris; bouwjaar 1827; ontstoken 1846; geautomatiseerd 1983; nog actief; twee ronde torens van graniet; hoogte 14,5 meter; lichthoogte 27 meter; dracht 20 zeemijl; lichtkarakter elke 10 seconden één schittering van wit licht.

bron: Atlas van de vuurtorens aan het einde van de wereld – José Luis González Macïas; Meulenhoff Amsterdam, 2021; vertaling Irene van de Mheen

martinicus rock; flickr.com

bron beeld: flickr.com

2 gedachtes over “Abbie Burgess en ‘haar’ vuurtorens op Matinicus Rock

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s