Jason Isbell deelt de 5 gitaarriffjes die hem inspireerden

Jason Isbell is een Amerikaanse gitaarheld van de nieuwste generatie. Voor de ontwikkeling van zijn spel is ook deze jonge gitaarheld afhankelijk van wat hij hoorde en meekreeg. In deze korte video somt Isbell ze op en laat hij horen waarom de riff voor hem van belang is/was. Voor mij een onverwacht genoegen omdat Isbell zijn invloeden uit veel bronnen haalt. Laat je meevoeren (not for freaks only).

Advertenties

Nelly Sachs: wieviele Wimpernschläge

Wieviele Wimpernschläge

Wieviele Wimpernschläge / als das Grauen kam / kein Lid zum zudrücken / und ein Haufen Zeit versammelt / angemalt auf der Demut der Luft

Dies ist nur mit einem ausgerissenen Auge / aufs Papier zu bringen –

Hoeveel oogopslagen

Hoeveel oogopslagen / toen het afgrijzen kwam / geen ooglid om dicht te knijpen / en een hoop tijd verzameld / geschilderd op de deemoed van de lucht

Dit is alleen met een uitgerukt oog / op papier te zetten –

Nelly_Sachs

bron foto: uni-potsdam.de

Nelly Sachs (1891 – 1970)

Uit: Die Fahrt ins Staublose, Suhrkamp Frankfurt am Main, 1961

Anna Enquist: reizen

Reizen

Een schoorvoetende reiziger / van het bed naar de tafel / die mijn zware armen steunt.

Het papier drinkt de inkt.  De woorden willen weg, / ze verheugen zich op roomwitte

geribbelde stranden, op de lichtflits / van een omzwiepende bladzijde. / Wie zullen ze zoenen in het donker,

wie zal hen zien. Reislustig / zijn ze, de woorden, ze verdringen / zich voor de uitgang.

Van het bed naar de keuken / maak ik de kleine rondreis / naar de tuin naar de tafel.

anna enquist

bron foto: YouTube

Anna Enquist (1945)

Uit: Klaarlichte dag, Arbeiderspers Amsterdam, 1996

Thomas Eakins: Amerika’s eerste grote schilder

thoams eakins 4

thoams eakins 6

thomas eakins 2

Thomas Eakins (USA, 1844 – 1916), kunstschilder is vooral bekend geworden door zijn portretten en schilderijen van sportevenementen. Hij schilderde realistisch en probeerde  zijn onderwerpen zo objectief mogelijk weer te geven. Eakins was ook een verdienstelijk fotograaf.

Eakins leerde de kneepjes van het vak vooral in Parijs waar hij les kreeg van onder andere Bonnet. Zijn vakmanschap werd alom herkend en gewaardeerd. Eakins geldt als 1 van de grote Amerikaanse schilders.

Eakins deelde een belangrijk deel van zijn leven met Samuel Murray (1869 – 1941). Eerst was Murray leerling, later levensgezel en aan het eind van zijn leven werd de gehandicapte Eakins verzorgd door Murray. Zelf was Murray beeldhouwer. Beiden waren bevriend met dichter Walt Whitman.

thoams eakins 5

thoams eakins 7

thomas eakins 1

Schrijven – Beheersen – Genieten

Waarom is Vladimir Nabokov zo’n grote schrijver? Als ik werk van Nabokov lees, word ik me van van alles bewust. Hoe de schrijver de werkelijkheid naar zijn hand zet. Hoe hij me manipuleert. Hoe hij er humor aan toevoegt. Hoe hij me laat voelen dat ik lees. Dat hij betekenis geeft aan de werkelijkheid die hij gekozen heeft. Dat hij me vaak op het verkeerde been zet. Dat hij preekt zonder dat het op preken lijkt. Zoiets.

Schrijven is voor mij: een eigen werkelijkheid scheppen in fraaie bewoordingen, die je als lezer laat binnentreden zonder het idee dat die werkelijkheid niet ‘echt’ of ‘waar’ zou zijn. Nabokov voegt daar een eigen laag aan toe: je doen beseffen dat hij dit voor je doet. Ik voel me voortdurend gemanipuleerd zonder dat het me ergert.

Nabokov beheerst het (ambachtelijk) schrijven tot in de finesses. Dan begint ook het genieten. Hij zet het schrijven naar zijn hand; geeft er op geheel eigen wijze en met een geheel eigen stem vorm en inhoud aan. Daarom is hij groots.

Ik moest hieraan denken toen ik een korte anekdotische tekst over Nabokov las, geschreven door Henk Hofland. Het is een tekst die geheel op Nabokov-wijze je als lezer manipuleert:

playing biljardHet was in New York

Nabokov en een vriend zaten in een café. Schemerige ruimte, links de tapkast, rechts tafels en stoelen. In het midden het biljart onder een lage lamp.

Ze speelden een partijtje, weldra gingen ze op in hun bedrijvigheid.

Achter in de ruimte werd langzaam een deur geopend. Er verscheen een jongen van een jaar of vijf. Hij bleef staan en keek naar de spelers.

Het was Nabokovs beurt, maar hij was verdiept in iets anders, verloren in het tafereel van het kind in de deuropening.

Hé Vladimir, je staat te suffen!

Ik sta niet te suffen, zei Nabokov. Ik kijk naar iemand die kijkt naar iets wat hij zich over veertig jaar zal herinneren.

Uit: Bemande essays – Henk J. A. Hofland, Bezige Bij Amsterdam, 2011

Generatie: kind

Kind in leven

Zij eet, zij drinkt, zij slaapt, zij groeit. / Spreekt woorden in een eigen taal die / niemand schrijft op haar gezicht.

Gewichtloos loopt ze tot ze valt en / armen voelt die haar het beeld uittillen. / Na dertien maanden heeft ze zich gehecht

aan het bestaan. Wanneer ze het woord / buiten hoort is alles goed. Ze duwt met / kracht de moeder voort die zwijgt en / nergens wezen moet.

Johanna-KruitJohanna Kruit (1940)

Uit: Cyclus Kind in Leven, de tweede ronde, 1992

Kanako Sato’s Kaleidescope: duiken in onderwaterbeelden

kanako sato 3

kanako sato 5

kanako sato 7

Fotografe Kanako Sato (Jp, 1983) gaat regelmatig duiken in de zee in de buurt van Tokyo. Tijdens 1 van die tochten ontmoette ze een kwal. Ze keek omhoog en zag een reflectie van landschap en kwal op het wateroppervlak. Water kan vormen buigen en zo nieuwe visuele beelden scheppen. De serie foto’s die ze samenbracht onder de noemer Kaleidoscope, toont de fotografische uitwerking.

Symmetrie en herhaling bepalen de toon in Kaleidoscope. Tot stand gekomen door haar onderwater-foto’s te spiegelen en dat meermaals. De vormen die dat oplevert zijn fraai, close-up en ongelooflijk gedetailleerd. De patronen psychedelisch en kleurrijk. Het nodigt uit om de foto in te duiken.

Sato ziet haar foto’s als mandala in de Boeddhistische zin. De foto’s tonen een heilige en complete wereld, perfect in balans. Sato laat zien wat de schoonheid is van de wereld onderwater en biedt respect aan het aloude Japanse geloof dat alle natuur goddelijk is.

kanako sato 2

kanako sato 4

kanako sato 6

Licht: een spiegel voor de twintigste eeuw

Een spiegel voor de twintigste eeuw

Een doodskist die het gezicht van een kind draagt, / een boek / geschreven vanuit de ingewanden van een kraai, / een beest voort sjokkend met een bloem in de hand, / een steen / mee-ademend op de longen van een waanzinnige.

Alsjeblieft.

Hier heb je de twintigste eeuw.

Ali_Ahmad_Adunis_Said_EsberAdonis (Syrië, 1930), pseudoniem van Ali Ahmad Sa’id

Adonis leefde vanaf de jaren 60 in ballingschap, onder meer in Genève, Beirout en Parijs. Is veelvuldig genoemd als kandidaat voor de Nobelprijs voor de Literatuur.

Bron: guernicamag.com/poetry, vertaling Lieke Bos

Rudy Kousbroek filosofeert over de ongerepte natuur

natuurschoon, ongerepte natuur 1

Ervaart U dit als ongerepte natuur?

natuurschoon, ongerepte natuur 2

Of dit?

Is schoonheid een gegeven? Is landelijk schoon een gegeven? Wat is natuurschoon? Over deze kwestie filosofeert essayist Rudy Kousbroek in Ongerepte natuur. Onderstaand een aantal citaten.

Darwin: “geen enkel dier is in staat tot het bewonderen van een landschap of van de nachtelijke sterrenhemel”.

Er is veel te zeggen voor de veronderstelling dat de mensen alleen datgene mooi (of lelijk) kunnen vinden waarop zij eerst tekens hebben aangebracht: iets dat niet bekleed is met betekenis wordt niet esthetisch ervaren.

De eerste voorwaarde ervoor, een onbevangen houding tegenover de natuur, ontstaat niet eerder dan in de zeventiende eeuw; pas met het inzicht de natuur te kunnen beheersen, aan zich onderworpen te hebben, begint de gedachte op te treden van een natuur waar men van kan genieten, dat wil zeggen de natuur als object, iets dat men op zijn gemak kan gadeslaan.

De ongerepte natuur is een recente uitvinding. Ongerept betekent hier ‘onbedorven’, waarbij het de geciviliseerde mens is die verondersteld wordt de bederver te zijn. De investering van gevoel in ongerepte natuur bedekt een soort smachten naar onschuld, de ‘onschuld die de mens eenmaal gehad heeft’, een terugverlangen naar het verloren paradijs. Vandaar dat het ondergaan van natuurschoon volgens dit recept gekenmerkt wordt door de melancholie (..) die er nog steeds het hoofdbestanddeel van is.

Rudy Kousbroek (1929 – 2010)

Uit: Morgen spelen wij verder, Meulenhoff Amsterdam, 1989

Middellandse Zee: Eze sur Mer

eze sur mer

Eze sur Mer

Lavendelgoden

Geuren

Lucebert

de mediterrane branding / fluistert haar geheimen / een rots staat sponzig / en scheef als een krab

een hagedis op het terras / blaast de laatste adem uit / verdroogt tot prooi van / mieren in een dubbelspoor

krekels zagen gestager / dan de kraai bij ons / hun drooggekookte motor / wil maar niet aanslaan

regen kleurt voor even / bomen tot adem van groen / wekt vogels tot melodie / scherpt horizon tot lijn

Kees Helsloot 

Uit: Gekkenwerk, De Beuk Amsterdam, 1988