Bedreigde planten

Omdat wij mensen ons waarde-oordeel laten gelden in de ons omringende natuur, verdwijnen er soorten planten, bomen, dieren, vogels en insecten. De term ‘onkruid’ is zo’n waarde-oordeel. Het is het startsein om te wieden, te verbranden of, erger nog, te spuiten met chemicaliën. Hieronder een aantal ernstig bedreigde soorten planten uit ons eigen kikkerlandje. Mag het iets diverser?

akkerboterbloem

Akkerboterbloem

bosaardbei

Grote bosaardbei

brave hendrik

Brave Hendrik

dreps

Dreps

getande veldsla

Getande veldsla

kleine schorseneer

Kleine schorseneer

muurbloem

Muurbloem

rozenkransje

Rozenkransje

spits havikskruid

Spits havikskruid

Wilde ridderspoor (Consolida regalis) met Zomeradonis (Adonis aestivalis)

Wilde ridderspoor

zinkviooltje2

Zinkviooltje

 

Advertenties

Sophia de Mello Breyner Andresen: portret van een onbekende prinses

Portret van een onbekende prinses

Zodat ze zo’n slanke hals zou hebben / Zodat haar polsen zouden neigen als bloemstengels / Zodat haar ogen zo licht en direct zouden zijn / Zodat haar rug zo recht zou zijn / En ze haar hoofd zo hoog hield / Met zo’n simpele helderheid van voorhoofd / Waren successievelijke generaties slaven nodig / Met kromme lijven en geduldige ruwe handen / Die successievelijke generaties prinsen dienden / Nog een beetje grof en ongemanierd / Begerig wreed en frauduleus

Er was een enorme verspilling van mensen / Zodat zij die perfectie zou zijn / Eenzame balling zonder bestemming

Uit: Obra Poética, Caminho Lissabon, 2001

sophia-de-mello-breyner-andresen, alchetron

bron foto: alchetron.com

Sophia de Mello Breyner Andresen (1919 – 2004, Portugees)

De zachte krachten

De zachte krachten

De zachte krachten zullen zeker winnen / in ’t eind – dit hoor ik als een innig fluistren / in mij: zoo ’t zweeg zou alle licht verduistren, / alle warmte zou verstarren van binnen.

De machten die de liefde nog omkluistren / zal zij, allengs voortschrijdend, overwinnen, / dan kan de groote zaligheid beginnen / die w’als onze harten aandachtig luistren.

in alle teederheden ruischen hooren / als in kleine schelpen de groote zee. / Liefde is de zin van ’t leven der planeten / en mensche’ en diere’. Er is niets wat kan storen / ’t stijgen tot haar. Dit is het zekere weten: / naar volmaakte Liefde stijgt alles mee.

Henriëtte_Roland_Holst, wikipedia

bron foto: nl.m.wikipedia.org

Henriëtte Roland Holst (1869 – 1952)

Uit: Verzonken grenzen, Brusse Rotterdam, 1918

Licht: zonder komma’s

Zonder komma’s

Zonder komma’s, de ene regel raakt de andere, / schrijf ik gedichten zoals ik leef, in duisternis, / blind, als een worm zigzaggend op het papier / licht, boeken – de bewakers namen alles af / er komt geen post, alleen mist over de barakken.

radnoti-miklos, riowang

bron foto: riowang.blogspot.com

Miklós Radnóti (1909 – 1945, Hongaars)

Uit: thehypertexts.com/Miklos_Radnoti; vertaling Daan Bronkhorst

Werd in 1944 als jood gedwongen in een arbeidsbataljon bij het Hongaarse leger te gaan. Hij werd doodgeslagen door dronken Hongaarse soldaten.

Dit gedicht komt uit een opschrijfboekje dat anderhalf jaar na zijn dood bij opgraving in zijn jaszak werd gevonden.

Middellandse Zee: Pompeji

PompejiVoor de ramp

De muren staan als koeien aan elkaar. / Wordt gras tot zwijgend zijn vermalen. / Wordt leven rechtgetrokken tot gedroomd carré. / Een landschap op de wand, een vijver binnenin. / En in het oog het dak uit: oneindigheid.

Dit is natuurlijk maar een beeld.

Het is een beeld om te verbouwen. / Dat is: een raam erin en stemmen in het licht. / Daarom: het dak dicht, deuren om te gaan. / De straat op. Na de ramp een ander beeld. / Wat ik niet wilde. Maar bedoelde. Om te zijn.

(woonhuis in Pompeji)

Robert Anker (1946)

Uit: Van het balkon, Querido Amsterdam, 1983

Tom Lanoye: MAXIMAAL

Maximaal

Geen reden geen verhaal, waarvoor / ik naar de bron van spreken boor, / dan om in het koeweit van mijn taal, / finaal! totaal! banaal!

te delven naar de spankracht / van je lijf, zoals dat nacht na nacht / anaal! radicaal! helemaal! / verbeelding tart, en moeheid van metaal

naast zich legt in mijn persoon, / en dan daarna, gewoon! ten toon! / unknown!, de ogen sluit als armen / en besluit mij slapend te verwarmen

Geen reden geen verhaal, dan om jou / te besluipen te bezingen. Opdat je zou / blijven, en opdat je blijven zou. Doordat / er iemand van jou schrijven zou:

‘Mijn maxi-, maxi-, mijn gemaal. / Mijn mannenmaat, mijn prins der / dingen. Mijn hartslag uit die tijd

toen mensen dieren / met hun handen vingen.’

tom lanoye, twitter

bron foto: twitter-account TL

Tom Lanoye (1958, Belgisch)

Uit: Hanestaart, Prometheus Amsterdam, 1989

Friedrich Nietzsche: gegen die Gesetze

Gegen die Gesetze

Von heut an hängt an här’ner Schnur / um meinen Hals die Stunden-Uhr: / von heut an hört der Sterne Lauf, / Sonn’, Hahnenschrei und Schatten auf, / und was mir je die Zeit verkünd’t, / das ist jetzt stumm und taub und blind: – / es schweigt mir jegliche Natur / beim Ticktack von Gesetz und Uhr.

Tegen de wetten

Vanaf vandaag hangt aan een haren snoer / om mijn hals de uurklok: / vanaf vandaag houdt de loop der sterren, / zon, hanegekraai en schaduw op, / en wat mij ooit de tijd vertelde / is nu stom en doof en blind: – / in mij zwijgt elke natuur / bij het getiktak van wet en klok.

friedrich-nietzsche

bron foto: evdaimonia.com

Friedrich Nietzsche (1844 – 1900, Duits)

Uit: Gedichte, Insel Wiesbaden, 1950

Amichai: binnenste buiten

Binnenste buiten

Een open raam. De kleuren van het televisiescherm / flikkeren en trillen, als een laatste levensteken, / de vloer bezaaid met schoenen, / kleren over de stoel, geen mens. / Aan een lijn hang ondergoed te drogen / van de zondvloed van veertig dagen en veertig nachten. / Een open kast als een vaag bekend gezicht, / op de tafel bloemen met lange stelen / als de levenspaden van een mens afgesneden / en in een vaas geschikt.

Ook hier komt de vraag op waar ze naartoe gingen / en waar dit allemaal toe leidt.

In een restaurant aan de overkant van de straat zit een vrouw / aan tafel, haar blik starend net boven haar bord, / ze maakt contact met een verre satelliet in de ruimte. / Bijna klaar om op te stijgen.

Amichai_Yehuda, broadcast

bron foto: broadstreetonline.org

Yehuda Amichai (1924 – 2000, Duits-Israëlisch)

Uit: Selected poems, Faber Londen, 2000

Gavarni illustreerde het Parijse leven

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

paul garvani 3

paul garvani 5Paul Gavarni (1804 – 1866, Frans) was tekenaar en graficus en illustreerde vooral het Parijse leven van zijn tijd. Preciezer gezegd hij tekende en graveerde de eigentijdse zeden. Dat deed hij met vaste hand en met een fijn gevoel voor de verbeelding.

Gavarni werkte mee aan verschillende tijdschriften en illustreerde boeken onder andere van Balzac.

paul garvani 6

paul garvani 4

paul garvani 2In de jaren 1847 tot 1851 verbleef de Franse graficus in Londen. Daar raakte hij onder de indruk van het lompenproletariaat. Hij wijdde veel tekeningen aan de uitzichtloosheid van de armen. Na terugkeer uit Londen begon een uiterst productieve tijd. Vele series litho’s en duizenden tekeningen en aquarellen verschenen van zijn hand. Daaruit een keuze.