Gregory Crewdson schildert met fotografie

crewdson, hover

Uit de serie Hover

crewdson, twilight

Uit: Twilight

De Amerikaanse fotograaf Gregory Crewdson (1962, New York, USA) maakt zorgvuldig in scene gezette foto’s waarop elk detail telt. Zijn foto’s spelen zich af in de Amerikaanse voorstad, zijn groter dan groots en bevinden zich ergens tussen schilderkunst en cinema. De geschiedenissen die ze vertellen zijn verontrustend, melancholisch en vreemd.

crewdson, dream house

Uit: Dream House

Met uitzondering van de serie Dream House zijn de gefotografeerden ons onbekend. Bij Dream House zien we acteurs als Julianne Moore en William Macy opduiken waarschijnlijk om het cinematografische karakter van de foto’s te benadrukken.

crewdson, beneath the roses

Uit: Beneath the Roses

De foto’s doen denken aan de films van David Lynch (vreemd, surrealistisch, Amerikaans) en aan die van Alfred Hitchcock (spannend, verontrustend en het leven in een gewone stad als uitgangspunt). Maar ook aan het werk van Diane Arbus en Cindy Sherman. Edward Hopper is de naam die vanuit de schilderkunst aan Crewdson kan worden verbonden.

crewdson, cathedral of pines

Uit: Cathedral of the Pines

In bijgaande video legt de maker uit wat hij met zijn laatste serie foto’s wilde bewerkstelligen.

David Drebin: the morning after

Drebin’s werk combineert mode-fotografie met de tijdloosheid van kunst.

David Drebin vertelt verhalen. Zijn foto’s zijn broeierig, vol glamour, vertellen over lust en voyeurisme, zijn verleidelijk en bieden een vlucht uit de werkelijkheid.

Hij toont een dramatische inkijk in gevoelens en ervaringen die herkenbaar zijn. Drebin suggereert en probeert ons op het verkeerde been te krijgen. Zijn foto’s hebben filmische kwaliteiten in schitterende decors, waarbij wereldsteden als Berlijn, Parijs en Rio de Janeiro als decor fungeren. Zijn foto’s zijn sensueel,  gebruiken kleur en licht maximaal effectief. Centrale rol spelen de gevaarlijk verleidelijke vrouwen. De locaties zetten kleurrijke luxe tegenover grijs cement en harde steen. Het doet aan Hitchcock denken.

De Amerikaanse fotograaf wekt spanning op en probeert diepte aan zijn werk mee te geven. Steeds in een combinatie van thema’s als: humor, sex en melancholie.

David Drebin kreeg internationaal aanzien als succesvol fotograaf nadat hij afstudeerde aan de Parsons School of Design in New York City in 1996.

david drebin-morning after-4david drebin-morning after-3david drebin-morning after-2david drebin-morning after-1

D-film: Brian De Palma

Alfred Hitchcock, Master of Suspense, heeft een leerling die goed kan wat de oude meester tot zijn handelsmerk maakte: manipuleren en spanning opbouwen. Zijn naam: Brian De Palma. Maar met de verwijzing naar Hitchcock alleen doen we de Amerikaanse filmmaker voor een deel recht.

De Palma ontwikkelde zich tot een volleerd gangster- en live-actionfilmmaker, die met zijn beheersing van de filmtechniek en huiveringwekkende spanningsopbouw, meester werd voor veel jonge, aankomende filmmakers.

De Palma bewonderde Hitchcock en maakte dat aanschouwelijk in een reeks films: Sisters, Carrie, Obsession, Dressed to Kill, Blow Out en Body Double. Douchende meisjes, voyeurisme, seksuele obsessie en vrouwen in gevaar: thema’s die we kennen van Alfred H. De Palma voegde daar meer bloed aan toe en meer techniek: parallel-montage en split-screen.

Daarna volgde een periode waarin de gangsterfilm de interesse trok van De Palma. Uit die periode stammen klassiekers als: The Untouchables, Scarface en Carlito’s Way. Die laatste 2 films met Al Pacino in de hoofdrol.

Ook van De Palma’s hand: Mission Impossible met Tom Cruise. Onvergetelijke filmscenes is 1 ding, de beste acteurs is 2 (Sissy Spacek in Carrie; Tom Cruise in Mission Impossible; Al Pacino in Scarface en Robert de Niro in The Untouchables), maar De Palma’s films hebben ook veel te danken gehad aan ijzersterke scenario’s. In dit kader ook applaus voor: Oliver Stone, David Mamet en David Koepp. Kortom, De Palma heeft ook een neus voor de goede mensen op de juiste plek.