Graveur William Hogarth verhaalt in series en werd daarmee striptekenaar

William_Hogarth1

De Engelsman William Hogarth (1697 – 1764) was kunstschilder en prentkunstenaar in de periode van de barok. Hij werd opgeleid als goudsmid en graveur, maar vervaardigde later ook paneel- en muurschilderingen, genrestukken en portretten, historiestukken en Bijbelse taferelen.

In de periode 1718–1720 vestigde hij zich als zelfstandig graveur. Hogarth brak met de traditie om de buitenlandse schilders als Hans Holbein de Jonge en Anthony Van Dyck na te volgen, waarop de kunstsmaak van de Engelsen zich altijd had gericht. Zijn prentwerk werd beïnvloed door de Franse kunstschilder, tekenaar en graveur Jacques Callot.

William Hogarth wordt gerekend tot de eerste kunstenaars die verhalende werken in serie produceerde, als een soort voorloper van het beeldverhaal of het latere stripverhaal. Deze series waren moraliserend en satirisch van aard en verwierven grote populariteit.

A Rake’s Progress is een serie van acht schilderijen daterend uit de periode 1732-1733, gegraveerd en als prentwerk uitgegeven in 1735. De serie verbeeldt de geschiedenis van een losbol die in zich in Londen overgeeft aan een luxeleventje, gokken en prostitutie, waarna hij gevangen wordt gezet wegens schulden en eindigt in een krankzinnigengesticht.

De moraliserende en satirische werken bevatten komische verwijzingen naar politieke en maatschappelijke gebeurtenissen en gebruiken van die tijd.

william hogarth5

Paul Hoppe: illustrator

paul hoppe

Paul Hoppe werd in Polen geboren en verhuisde naar Brooklyn, waar hij woont en werkt. Hij maakt gedetailleerde tekeningen waarin zijn meesterlijke techniek opvalt. Klassiek meesterlijk met een moderne touch. Hoppe is van veel markten thuis. Hij illustreert kinderboeken, maakt comics, tekent voor adverteerders en doet aan graphic design.

“Of het nu illustraties zijn voor kinderboeken, comics of anderszins, ik houd ervan verhalen te vertellen met tekeningen. Ik probeer me voor te stellen hoe locaties eruit zien en wat de sfeer is”, aldus Hoppe.

Lisel Ashlock

lisel j ashlock2

Lisel Ashlock is Amerikaanse en woont in Brooklyn, NY. Ze maakt kleurige, rijk gedetailleerde illustraties waarin fantasie en surrealisme belangrijke rollen vervullen. Planten en dieren zijn terugkerende thema’s. Maar ook popsterren worden door haar van een eigen omgeving voorzien. Ze illustreerde ook klassieke meesterwerken zoals Herman Melville’s Moby Dick.

“Ashlock verbindt de surreële bloemenkunst van Giuseppe Arcimboldo met het post-impressionisme van Henri Rousseau”.

John Hendrix

john hendrix

John Hendrix is (Noord)Amerikaan. In zijn illustraties, die met lichte toets tot stand lijken te komen, grijpt hij terug op elementen uit de popmuziek. Al tekenend ontstaat een wereld waarin het onmogelijke mogelijk wordt, nee, zelfs realistisch.

“Ik houd van tekenen. Mijn werk gaat over tekenen. Er is iets bijzonders aan het samenspel van pen, papier en een stem. De lol aan het maken van beelden is het vertellen van een verhaaltje. Geen hoogstaand doel, of een uniek doel. Verre van dat.”

Jorge Alderete

alderete-5

Jorge Alderete is een Argentijnse illustrator. “ik ben Pop-illustrator die in psychotronische animaties, illustraties en comics werkt met elementen uit de Trash, Science-Fiction-films uit de 50-tiger jaren, Wrestling en beelden uit de Surfmuziek.” Alderete ontwierp onder andere nogal wat hoezen voor bands uit Argentinië, Mexico en de VS. De Argentijn is een ondernemend man. Hij opende een galerie, een boetiek en gaf een aantal boeken uit.

Beeldverhaal: Arzach

Moebius-Arzach

Arzach is een collectie van vier korte beeldverhalen gemaakt door tekenaar en scenario-schrijver Jean ‘Moebius’ Giraud, gepubliceerd in het Franse tijdschrift Métal Hurlant.

De verhalen volgen Arzach, een stille strijder die op een pterodactyl-achtig dier door een vreemd desolaat landschap vliegt. De wereld en de situaties waarin Arzach verzeild raakt, lijken op dromen of wat er zich in het onderbewuste van Moebius afspeelt. De verhalen hadden vanaf het verschijnen een enorme impact op de Franse stripcultuur, en tot op de dag van vandaag is Arzach nog steeds een van de meest geliefde Moebius-creaties.

Beeldverhaal: The Spirit

the spirit1

De gemaskerde hoofdrolspeler The Spirit is een ongebruikelijke detective. Eigenlijk is hij de politieagent Denny Colt, die in de eerste aflevering met vloeistof wordt overgoten en door iedereen voor dood verklaard wordt. De vloeistof maakte hem schijndood. Na zijn begrafenis verlaat hij zijn graf, gaat ondergronds om daarna als The Spirit de misdaad te bestrijden.

The Spirit is geen feilloze held. In zijn avonturen beweegt hij zich met hoed en normaal kostuum zonder noemenswaardige vaardigheden. Hij strijdt met humor en ironie tegen zijn vijanden. Zijn belangrijkste kenmerk is het smalle, zwarte masker dat zijn ogen bedekt.

Het motief van het misdaadverhaal is belangrijk in het werk van The Spirit. De verhalen kenmerken zich door humor en mysterie. De menselijke lotgevallen van de inwoners van de grote stad bepalen de handelingen.

Wat The Spirit in de jaren 40 en 50 van de vorige eeuw uniek maakte, is de grafische kwaliteit en de boeiende verhalen. Tekenaar Will Eisner werd sterk beïnvloed door de film en liet filmische technieken terugkeren in zijn beeldverhalen. Hijxperimenteerde met talrijke filmische technieken zoals het dramatisch gebruik van licht en schaduw, ongebruikelijke plotwendingen en verrassende (camera)standpunten.

Beeldverhaal: Guiseppe Bergman

guiseppe bergman

Giuseppe Bergman is de hoofdpersoon uit een aantal verhalen van de Italiaanse cartoonist Milo Manara. De Italiaanse anti-held verschijnt in vier graphic novels die bedoeld zijn als ironische vernietiging van het avonturenverhaal en het beeldverhaal als medium.

Het eerste avontuur heet HP en Giuseppe Bergman, verscheen in het Frans-Belgische À Suivre in 1978. Giuseppe Bergman verschijnt als teleurgestelde 20-plusser die het avontuur zoekt. Al zoekende, reageert hij op een advertentie van een mysterieus bedrijf die hem naar HP stuurt, “de avontuur meester”: een karikatuur en hommage aan de Italiaanse cartoonist Hugo Pratt.

Vervolgens ziet Bergman zich geconfronteerd met relschoppers, slavenhandelaren, drugverslaafden, revolutionairen en inheemsen, maar zijn avonturen voltrekken zich rampzalig en voortdurend moet hij totaal onvoorbereid aan de slag met de situaties waarin hij terechtkomt. In latere verhalen, brengen Bergman’s frustrerende avonturen hem naar Afrika, India, en de wereld van de Europese kunst. Thema’s als: kunst en illusie, fantasy en frustratie, verantwoordelijkheid en de menselijke natuur zijn in de verhalen terug te vinden.