Charles Simic: terugkeer naar een plek verlicht door een glas melk

verlichte koplampen

Verlicht door de koplampen van een passerende auto

Terugkeer naar een plek verlicht door een glas melk

’s Avonds laat houden onze handen op met werken. / Ze liggen opengeslagen, met de sporen van dieren / Trekkend over de pas gevallen sneeuw. / Ze hebben niemand nodig. Eenzaamheid omringt hen.

Terwijl ze dichterbij komen, elkaar raken, / Is het alsof twee smalle beken / Bij het binnenstromen van een brede rivier / De ruk van de verre zee voelen.

De zee is een kamer ver terug in de tijd / Verlicht door de koplampen van een passerende auto. / Een glas melk staat op tafel te gloeien. / Alleen jij kan het nog voor mij bereiken.

Charles Simic (1938), Servisch-Amerikaans

Vertaling Peter Nijmeijer