Jan Vercammen: Acoustica

meteora_trikala2, greeceTrikala, Griekenland; bron foto: web-greece.gr

Acoustica

Geen stroom, geen strand ruist zo herkenbaar / als mijn moede bloed dat ik beluister in / zijn menigvuldigheid: een woud, een schaar, / een firmament, een onbeperkte sluiervin,

een nachtelijke morsezin, een radarscherm, / een volle teleskoop, een open oven brood, / een trein naar Trikkala, een bijenzwerm. / Niets boeit als dit verkennen van de dood.

Jan Vercammen (1906-1984, Belgisch-Vlaams)

Uit: Magnetisch veld, Colibrant Deurle, 1967

Pierre Kemp: naar Cythère

Cythère, vivreathenesbron foto: vivreathenes.com

Naar Cythère

Alle kinderen komen van Cythère, / een blank, een geel, een bruin, een zwart, een rood. / Zij zingen hun onnozelheid’s air / en ruiken naar de schoot. / Alle kinderen komen van Cythère / en dan gaan zij naar school. / Zij staan voor het gelaat van het middaguur. / Een kind, dat meer weet, ziet ze in ‘azuur’. / Zij hebben de klaproos al gezien. / Zij plukten de korenaar misschien / en merkten elkanders symbool. / Maar onnozel blijft hun groeiend air, / want straks gaan ook zij naar Cythère.

Pierre Kemp (1886-1967)

Uit: Verzameld werk, deel 2, Van Oorschot Amsterdam, 1976

Middellandse Zee: Yiannaki

Badjongen van Yiannaki

Wat hij ook twintig winters is geweest, / nu is hij heer en meester van het bad, / schoont tafels, zet de stoelen recht, veegt / blad. Maar dat is nog het minst.

Zijn werkelijke taak ligt hogerop: hij jaagt / de vogels naar het zwerk, wijst met gestrekte / arm de berg terug, de zon terecht, terwijl / een rilling door z’n lijf heen trekt.

Zo nu en dan stampt hij de aarde aan / die onder tegels is gelegd, strijkt vloeiend / alle water pas of trekt het bij de hoeken / strak. Zo blijft de wereld hier intact en vlak.

yiannaki hotel, mykonosYiannaki Hotel, Mykonos; bron foto: hotelscombined.com

Hester Knibbe (1946)

Uit: Een hemd van vlees, De Prom Baarn, 1994

Middellandse Zee: Kreta

September/ Baai in Kreta

De wijn verlaat mijn lichaam / en een rilling brengt hem / in een grond van kurk;

licht gaat versplinterd in / olijven op de heuvel over / in een groter licht.

De branding is geniepig als / een ploertendoder in een vrouw, / gemakkelijk en warm.

Dood nu de laatste hagedissen / bij de muur, de open fetisj / van het smeulend warme lijf.

Wat sterft beweegt zich door / het donker van de woorden, / onweerstaanbaar

tijd die zich als een huis / om wiegende heupen spant.

Net daarom razen minnaars door hun dromen / en staan nooit stil bij wat moet komen.

kreta_-_souda_baai, grieksegids.nlStrand aan de Souda baai, Kreta; bron foto: grieksegids.nl

Stefan Hertmans (1951, Belgisch-Vlaams)

Uit: Francesco’s paradox, Meulenhoff Amsterdam, 1995

Middellandse Zee: Griekse gedachten

grieks dorp, stroomwaarts

bron foto: stroomwaarts.net

Griekse gedachten

Ook hier, in het ontspanningsreservaat, weegt / deze zon, kersrood en groot als onze / bruine, ingevette hand.

De dag hangt in een druivenblauwe droom / die niet verlost. Aan einders wuift / de zee, en ook de lucht staat als een buik / zo bol. Verlorenheid woont in / de beenderwitte huizen.

Hoe echter kou soms tintelt in uw hand. / Hoe het regent uit magnolia’s of / sneeuwt. Zacht blaat het lam / dat voor ons welzijn bloedt.

Uit: Fratsen, Arbeiderspers Amsterdam, 1993

Erik Spinoy (1960, Vlaams-Belgisch)

Middellandse Zee: koel de nacht

leros, griekenland, pinterest

Leros, Griekenland; bron foto: pinterest

koel de nacht de blauwe opalen / enkel naar uw afgrond talen / al de dalen van het heil

neem de volle violetten / om de slapen heldre wetten / Dionyos ik verweil

puin op puin de wereldmachten / ga uw weg het onverachte / is voor eeuwig ons verwant

koel de nacht de blauwe opalen / door uw ziel gaan late stralen / en het beeld van Griekenland

Jan Engelsman (1900 – 1972)

Uit: Verzamelde gedichten, Querido Amsterdam, 1972

Angelopoulos, Antonioni

Theo Angelopoulos is een Griekse filmregisseur die internationaal succes oogstte met zijn films nadat Griekenland bevrijd werd van de dictatuur. In zijn eerste films probeerde hij af te rekenen met die dictatuur door te laten zien hoe het kolonelsbewind werkte op die Griekse samenleving.

Daarna werden zijn films poëtischer, allegorischer. Angelopoulos was in staat internationale acteurs aan te trekken voor zijn films. We zagen Mastroianni, Keitel en Ganz in hoofdrollen. Angelopoulos neemt de tijd om zijn verhaal te vertellen. Lange takes en slow pans zijn typische stijlkenmerken. Omdat het ook vaak verslagen zijn van innerlijke reizen worden zijn films ook wel metafysische road trips genoemd.

Angelopoulos is een typisch voorbeeld van een regisseur met een eigen beeldpoëzie. Laat u betoveren…licht uit!